Dzięki Tobie

[duszka]

 

zdążyłam się do końca urodzić

zanim umrę

 

odrobina życia

w całości

 

to cudowne

 

.

 

.

Edytowane 16 Sierpnia 2020 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[Victoria]

@duszka  Smutek i radość zarazem w Twoich słowach. Ale te kilka wersów zatrzymuje, robi wrażenie :)

Pozdrawiam serdecznie, Duszko :)

[iwonaroma]

Dwa pierwsze wersy szczególne...

Pozdrowienia

 

[ais]

Więc ja nie będę oryginalna, i tak jak Iwona, ojej no trudno.

Pozdrawiam @duszka

[[email protected]]

@duszka Życie to dar, dany od Boga, nie każdy będzie miał możliwości żeby z niego skorzystać, pozostanie w uśpieniu, w utajonym zaplanowaniu. Niektórym się udaje nawet przez gwałt. Zabierz mi życie... tą odrobinę, ze śmietnika!?

 

Pozdrawiam Duszko, fajnie... złe słowo, cudownie.

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję, Victorio :) Rzeczywiście tak jest: dopiero gdy zaakceptuje ten smutek, robi on obok siebie miejsce na radość i to, co odczuwam, to jest ich współistnienie... Uświadomiłaś mi to. Również serdecznie pozdrawiam :)

 

Może dlatego, że je dogłębnie przeżyłam, i było jakby objawieniem... Ciesze się, że to odebrałaś :) Dziekuję!

 

Takie wpisy też lubię, taką otwartość w nich :) Dziękuję tez za czytanie i wspołodczuwanie :) Pozdrawiam

 

Czasem ta "akcja porodowa" własnego jestestwa zostaje przez coś zatrzymana... To straszne, bo wtedy zaczyna się pseudo-życie "obok siebie", jego iluzja, gra... Ale mam wrażenie, że życie, Bóg walczą o nas. Dopiero niedawno to zauważyłam i się temu poddałam.

 

Dziekuję Ci za wczucie się, miłe słowo i inspirujacą refleksję. Pozdrawiam :)

.

Edytowane 15 Sierpnia 2020 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[Ilona Rutkowska]

@duszka Tak, "to cudowne"... jest.

pozdrawiam:)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Cieszę się, że to znasz :) Dziekuje i pozdrawiam.