Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dyskutując o sztuce można dzielić się nie tylko wrażeniami i emocjami, ale również wiedzą, która jest merytoryczna i z zazwyczaj w pełni weryfikowalną, a czasami jest najcenniejszym elementem takiej dyskusji. Byli i zapewne są tu tacy autorzy, od których można było takich komentarzy oczekiwać, ale, tak jak pisze Johny dążenie do doskonałej poprawności politycznej, zaczyna tego typu dyskusje blokować. I nie mam tu na myśli tzw. pyskówek, których nie toleruje, ale zwykłą, merytoryczną, w pełni uzasadnioną i osobiście przeze mnie np. oczekiwaną szczerą, konstruktywną krytykę.

Pozdrawiam

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Prawie to samo mi się napisało, więc niejako zapętliliśmy się tutaj z wierszem :))).

Wydaje mi się, że w reszcie komentarzy zaczynamy zanadto schodzić na temat funkcjonowania forum, a dla takich tematów jest  oddzielny dział, więc może je zostawmy, tak sobie myślę, bo nie o tym traktuje ten tekst.

Miłego wieczoru Wszystkim :)

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Z przekąsem o... "niemaniu siły", by.. i tutaj treść tej bezsilności. Dobra treść, dopieka co nieco niektórym (możliwe),

mnie na pewno nie. Po dłuższych przerwach chętnie tu 'wchodzę' i bywa, że kogoś poprawiam. To moja wada, chyba.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie, to nie wada. Konstruktywne uwagi są u mnie zawsze mile widziane. Problem mają ci, którzy ich nie dopuszczają, raczej... i tkwią najczęściej w jakimś niskopoziomowym indywidualizmie, skazując samych siebie na nierozwój... chociaż, z drugiej strony, nawet z takiej postawy też się coś czasem potrafi wykluć, więc myślę, że najważniejsze jest wyważenie. Często dobra uwaga może pomóc, ale czasem lepiej przemilczeć, niż potem wdawać się w przepychanki słowne takim wtrętem sprowokowane.

Również pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spadł puch swym ramieniem przytulił rozżalonych rozjarzone brylanty na ziemi tliły się w oczach białe morze wzburzyło się po raz pierwszy od dawien dawna chcąc byśmy przypomnieli sobie, jak to jest płynąć po nim saniami   potajemnie zmówił się nieboskłon z chmurami urwiska stanął się przystankami drogi porwą pojazdy chwalić będziemy się i ogrzewać śmiejąc z gniewu, niekiedy i radości   przytulnie będzie aniołem zostać bo w końcu biel nas zewsząd otacza byle dłoni nie zajechać po całości, czymś musimy postawić posągi z węgli i marchewek   wieczór dziś jest specjalny inny niźli zawsze tańczymy nieświadomie pod jednym płaszczem bawimy się jak niegdyś i tylko to się liczy wszystko to, gdy palą się lampy pomimo tego, że marzniemy   uwieczniona kamera taśma przygotowana na niby nijak wszystko dlatego że dnia dzisiejszego, zwykłego jak inne, spadł puch    
    • @Radosław   a Ty jak Kogut…  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @KOBIETA Bądź  jak Supernova. 
    • @Radosław   wiem Radosław …niestety to takie silne oddziaływanie jest …międzygalaktyczne ;)))) nie wiem jak mogę Tobie pomóc…? ;) 
    • pamiętasz, Paweł, pamiętasz? pierwsze power chordy, tank mana, tiananmen square? to miała być okładka, debiut nasza pierwsza płyta pamiętasz j.p i a.c.a.b? pamiętasz refuse/resist, Badylaka, Siwca, płonącego mnicha? pamiętasz wolność, równość, braterstwo pamiętasz solidarność w szkolnych podręcznikach? pamiętasz? mieszkałem na Broniewskiego ty na Bohaterów Warszawy, razem rżnęliśmy karabinami w bruk ulicy. krzyczeliśmy sprejami na murach drabinkami sznurówek na glanach szliśmy z dumnie podniesioną głową po Władysława Orkana nie wiesz jak mnie to dziś boli kiedy mówisz z wyższością w swym głosie "było się słuchać co mówią jej władze" "śmierć takich głupich suk to mam w nosie"
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...