Skowronek

[Dekaos Dondi]

czekam na ciebie

 

na łąki skraju

 

choć z tyłu bagno cholernie kusi

 

widzę że idziesz do mnie pomału

 

lecz wciąż się lękam

 

że znów zawrócisz

 

 

 

truchło skowronka

 

spada przede mną

 

nie skończył pieśni którą tam zaczął

 

przed chwilą nucił piosenkę rzewną

 

dla kogo dzisiaj

 

zaśpiewał taką

 

 

 

podnoszę ciałko

 

wiatru nie słyszy

 

z martwego dziobka sączy się cisza

 

dostrzegam ciebie w martwej źrenicy

 

tak bardzo pragniesz

 

by wrócił do życia

 

 

 

[Gość Franek K]

Bardzo dobry tekst. Skróciłbym tylko ostatni wers do pięciu sylab np. "wrócić mu życie" lub coś podobnego.

[Sylwester_Lasota]

To w końcu truchło czy ciałko? Bo to kolosalna różnica jest moim zdaniem. Poza tym, martwych latających i śpiewających do tego skowronków (bo tylko taki scenariusz rysuje mi się do truchła spadającego z nieba i nagle cichnącego ptaszka) w swoim życiu jeszcze nie spotkałem. To taka jedna mała uwaga. Poza tym bardzo dobrze powiedziałbym.

Pozdrawiam :)

Edytowane 25 Lipca 2020 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[Dekaos Dondi]

@Franek K

Franek K→Dzięki:)→Masz racje.

Jedna za dużo na końcu, ale tak mi jakoś lepiej brzmi:)↔Pozdrawiam:)

@Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota→Dzięki:)→Skowronek wzbił się jako żyw. Nagle zakończył pieśń.

Spadał – metaforycznie– z bardzo wysoka. Gdy został podniesiony, był "trochę jakby inny''.

Dlatego ciałko...itd... czasami dziwnie rozmyślam:)↔Pozdrawiam:)

 

Edytowane 26 Lipca 2020 przez Dekaos Dondi (wyświetl historię edycji)