Umysł pod napięciem, czyli nieprzespane noce

[Sekret]

Terapia elektrowstrząsowa.
Idź za kabelkiem. Dotknij przewodu.
Utrać przytomność. By zyskać świadomość.
Świeć jak gwiazda, która upada,
by zabić wszystkich wokół.

Szukam dla siebie miedzianego krucyfiksu,
bo odrzucił mnie Nowy Wspaniały Świat.
Twierdzę, że przecierpię Wszystko,
a Wszystko naprawdę nie wie czy przecierpi mnie.

Moje serce iskrzy się
zapachem świeżo skoszonej trawy lub
- jak kto woli - zmarłego niedawno trupa
Migocze zielonym światłem czekając na deszcz
 
Wiem, że mogłabym spędzić tę noc
upijając się swą agonią na niewygodnej sofie,
lecz również jestem świadoma, że:

Gdybym piła swoje łzy,
rozwodniłabym elektrolity
zdychając od nadmiaru
niezmineralizowanej wody

Bezpieczniej więc będzie napić się whisky!
I popatrzyć jak skręcane są miastowych
wieżowców helisy! Wdrapię się na sam
ich szczyt – i nie, nie skoczę…

Porozmawiam z Duchami Zodiaków, ułożę sobie Tarota,
a gdy trafi mnie piorun prosto w soczewkę trzeciego oka,
krzyknę w głąb rozświetlonego neonami krateru:

„Niebo gwiaździste nad mną i prawo moralne we mnie!”

Wreszcie usiądę w pozycji kwiatu lotosu i pomyślę
o naprawdę ważnych dla mnie kwestiach
egzystencjalnych - nie wiem, chociażby o tym…
Dlaczego te słodkie wiewiórki nigdy nie dają mi się przytulić?!

Nim Ty zdążysz pstryknąć palcami, dla mnie nastanie już świt. 

Edytowane 15 Lipca 2020 przez Sekret (wyświetl historię edycji)

[dmnkgl]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Sekret Zawsze czułem ten cytat jako coś cichego, w rodzaju raczej zadumy niż krzyku.

Czy to naprawdę tak działa? Łzy to nie woda destylowana, ale czy rzeczywiście zabójcza długodystansowo? Tu mnie masz ;)

Generalnie co do wiersza- jazda totalna. Surrelaizm, rozważania nad wyższymi stanami świadomości, trochę z myśli panteistycznej, orientalizm i nie mniej ważna wiewiórka :) Mimo to jakoś tego wiersza nie czuję, może to przez brak wyraźnej myśli przewodniej, czy zbyt dla mnie szybkie skróty myślowe. Nie mogę przy tym wskazać jakiegoś konkretnego elementu do poprawy, który nie zburzył by całej struktury. Wybrałeś Sekrecie ciężki temat, ale sądzę, że warto było :)

Pozdrawiam

[Sekret]

@dmnkgl Dziękuję za komentarze i docenienie :) Czasami staram się pisać wiersze uniwersalne, ale ten to typowa liryka osobista, nic dziwnego, że nie każdy się z nią utożsamia.

A co do łez to wydaje mi się, że tak by to wyglądało, chociaż oczywiście sytuacja jest surrealistyczna, a ton pełny egzaltacji. 

 

Pozdro!