Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie wk*rwiaj mnie,

Gdy matka pielęgnowała 9 miesięcy,

I ojciec wyrywał sobie wtedy włosy,

Nie wk*rwiaj mnie,

Czy żyjąc na bogato czy w nędzy,

Jak toczyły się ludzkie losy,

Nie wk*rwiaj mnie,

Gdy tak po prostu ledwo dziecko,

Skazane słowem na śmierć - kalectwo?

Nie wk*rwiaj mnie,

Gdy znowu pedał po ulicach biega,

Gdzie AKowców traktowano jak zbiega,

Nie wk*rwiaj mnie,

Gdy obraz święty zamieniono na tęczę,

Beszczeszcząc w ten sposób święte ręce,

Nie wkurwiaj mnie,

Gdy znów o polityce i jawnych spółkach,

Co sobie siedzieli na swoich murkach,

Nie wk*rwiaj mnie,

Jak znów szlag trafi pisane prawo,

Gdy dzieci stają się krwawą ofiarą,

Nie wk*rwiaj mnie,

Gdy strach w oczach od nie mocy,

Gdzie szukały w tym pewnej pomocy,

Nie wk*rwiaj mnie,

Że to tylko przed oczyma ekran,

Jak błaganie pod schodami metra,

Nie wk*rwiaj mnie,

Jak wyciąga rękę o pomoc szczerą,

A odpowiada swoją mową nieszczerą,

Nie wk*rwiaj mnie,

Bo to są pewne zasady w życiu,

Nie k*rwa, o rety przy myciu

 

 

 

Oddawać ciszę i spokoju plony,

Słyszysz? Ty kundlu zapchlony.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To opowieść o cierpliwości, która nie żąda natychmiastowych cudów. O pracy serca, która nie zawsze przynosi kwiaty od razu, ale kiedy już zakwitną, są prawdziwe. Bardzo poruszyła mnie ta cisza ogrodu i moment, w którym słowo okazuje się jedynym możliwym gestem. Historia o odzyskiwaniu radości bez zawłaszczania. O ogrodzie, który zakwita dopiero wtedy, gdy ktoś umie przy nim po prostu być.   Masz pióro, które umie czekać, nie przyspiesza tam, gdzie trzeba pozwolić czytelnikowi iść własnym krokiem. To pióro pracowite jak ten ogród: najpierw cisza, potem wysiłek, potem dopiero cud - nie na pokaz, tylko do przeżycia.   Niezapominajki zostają ze mną długo po lekturze, odkładam tę baśń jak książkę, i zamykam ją uśmiechem.
    • to tak globalnie?
    • BÓG DOBRY Dobry Bóg obdarzył mnie skrzydłami, pozwolił lecieć tam, gdzie wolna wola, dał siłę, wiarę i nieba aksamit, pozwolił, bym żył, a nie istniał, by ziemia cała była tylko moja.   W zamian nie zabrał nic, co było marne, chciał tylko duszy dać we mnie schronienie, kazał, bym chronił ją przed myślą czarną, hordą aniołów wsparł słuszne dążenia.   Masz jedno życie, możności wyborów i wsparcie czynów, co mej chwale służą, lecz gdy na skróty będziesz brnąć do złego celu, to życie będzie ci kolcem, nie różą.   Lecz z przymrużeniem oka nieraz mnie traktował, wiedząc, żem tylko człowiek z gliny zbyt surowej, wybaczał potknięcia i nieroztropne słowa, na wsparcie w wierze zawsze był gotowy.   Przywilej wiary to przywilej chwili, w której na wieczność człowiek zbiera czyny, życie przemija ja dym z kadzidełka, nic się nie dzieje przypadkiem i  bez kary za winy.   Bogdan Tęcza.  
    • @tie-break Dziękuję.   @Tectosmith Słuszna uwaga. Możnaby jakieś akrobacje czynić, że to taka półtwarda ziemia ;) Dzięki za czytelnictwo.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Właśnie, a nie każdy przecież jest artystą w tej dyscyplinie:). Dzięki za wpis.  Dokładnie, jak taki strachliwy, czy niezdecydowany, to dobrze to nie rokuje.  Pozdrawiam zdecydowanie:).  Generalnie jest, jak piszesz, wyczucie może mylić, ale jak mawiają w brydżu, "jak się wahasz, licytuj wyżej" :). Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...