Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zapytał mistrza szlachcic - Czy jesteś w potrzebie

wiedzieć, że po twej śmierci będziesz zaraz w niebie?

- Tego wprawdzie nikt nie wie, sam wkrótce zobaczę,

lecz gdy tu Bóg mi łaskaw, nie będzie inaczej.

- A jeśli tutaj komuś się nie udawało?

- By dostać się do nieba, to jeszcze za mało.

- A modlitwa i wiara? – pytać nie przestawał.

- Myślisz, że Bóg nie widzi, co żeś tu wyprawiał?

 

 

Zainspirowane przez autora wiersza Homo Advena

Edytowane przez Marek.zak1 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

-Kryć się przed okiem Stwórcy, zwyczaj bisurmana,

Ja nie z tych co oszukać pragnie swego Pana.

Bo gdy grzeszę- to szczerze, żałuję- to z serca.

A dlatego wątpliwość mą duszę przewierca,

Że bliźniego miłować miałem przykazanie,

A kochałem nie jedną, ale cztery panie...

 

Pozdrawiam Marku :)

Edytowane przez dmnkgl (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czyli, że nie widzi, bądź Go nie ma wcale. W przeszłości lepiej nie było, żeby choćby wspomnieć spalenie przez naszych protoplastów Rzymian, Kartaginy, wraz z większością jej mieszkańców. Podobnych przykładów wiele. Pozdrawiam. 

Gość Franek K
Opublikowano

Bóg jest miłosierny przecie, więc i dla łotrów znajdzie się miejsce w niebie. Wystarczy wyrazić w porę czynny żal. Tak jak w Urzędzie Skarbowym ;) 

Gość Franek K
Opublikowano

@Marek.zak1

 

No właśnie, ale bycie dobrym człowiekiem w sumie nie szkodzi, a i sumienie wtedy jakoś mniej gryzie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • oto siedzimy tutaj ty ja i oni i ty masz tajemnice i ja nie jestem szczery na parapecie kwiat rozczapierzył palce walcząc o przetrwanie spóźniona konewka w spóźnionej dłoni wyschnięta twarz zegara z fałdem Verragutha anioł stróż jak hobbit latający tam i z powrotem mosty spragnione człowieka aut szyn pociągów na skraju mój podpis PC i rok lata całe choć zła jest akwarela przez chwilę byliśmy dziećmi i mniej jest tych chwil na lekach choć śpię mniej i miej mnie na względzie kiedy wejdziesz antynomiczne przeklnij i jeśli zechcesz cokolwiek mąci ci umysł zdradź kto mi zapieprzył godzinę twój zwrot po zawrocie głowy spieszą się galaktyki muszą nadrobić w czarną przestrzeń decyzje bez odwrotu jak to ma działać do cholery wytworne perpetuum mobile - ziemia droga ruch (okrężny) ja nietrzeźwy i ty pijana oni i wreszcie bez nich kolor butelek na ścianach centralny punkt wszechświata z dystansem fiksujący soczewkę blisko blisko   i coraz dalej dalej    dość.    
    • @_M_arianna_W... fajne!
    • Zapytasz: skąd się tam wzięła ta odrealniona istota?   Gdybym go sam nie zobaczył, a on nie prosił mnie o pokarm, uznałbym go za nocną zjawę sunącą poprzez uroczą Grenadę.   Zlazł bezszelestnie z płótna Dalego, ogonem zawijając — flamenco tańczy. Skacze ponad dachami złotej Malagi, zwinny jak kot Don Kichota z Manczy.   Piękny rycerz o pociągłej twarzy siedzi tam ciągle i o czymś marzy. Jakże chciałoby się do niego podejść, zahaczyć w tańcu o gorącą Kordobę.   Uczuciem uderzyć w pierś bailaory, wytrącić jej ze zwinnej dłoni kastaniety, na kopię nadziać wszystkie podniety i tobie je podarować, piękna Sewillo.
    • @Łukasz Jurczyk tak...masz rację  dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @.KOBIETA. dzięki serdeczne  
    • @jjzielezinski   Niewidzialny   Jestem najskromniejszy, najcichszy. Nie było mnie widać i nie ma.   Zrodzon z obcej matki. Ilu nas było, drogi bracie, w cieniu dowództwa?   Tamten czas nas nie kochał. Przetrwałem trzydzieści trzy warty, patrząc, jak gasną kolejne baony.   Jam uciekł z transportu, jam walczył do końca, jam padał żywy.   Pod gradem kul udawałem trupa, żeby się jeszcze na coś przydać.   Jestem niepopularny. Mówią, że mam spróchniałe korzenie. Matka odeszła za wcześnie. Przyszła Polska. Zrozum, że to nie była moja matka!   Poszedłem walczyć, żeby cokolwiek ocalić. Że krew była niemiecka? Tego wyboru nie miałem.   Potem byłem cichutki, najcichszy. Nigdy nie nagrodzono mnie miłością.   W kraju stałem się banitą, do końca obcym, niezaakceptowanym.   Cisza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...