NATARCZYWOŚĆ JUTRA

[WarszawiAnka]

 

 

Tak bardzo chcę powrócić do tego, co było;

znajome drzwi otworzyć wyjętym z kieszeni

kluczem - i poczuć ulgę, że nic się nie zmieni,

sprawić, by to, co już zastygłe jest - ożyło.

 

Tak bardzo chcę się wymknąć z wartkich chwil strumienia,

ulotnić niczym rosa w poranki upalne;

wykraść się przez szczeliny czasu niewidzialne,

nie zasnąć, by uniknąć bólu przebudzenia.

 

Lecz nowych dni korytarz naprzód wciąż wybiega:

tam milczy beznamiętnie szereg drzwi nieznanych;

wśród kodów i wśród haseł nieaktywowanych

znów z osadnika muszę się przedzierzgnąć w szpiega.

 

Znów znakom zapytania odkręcam haczyki,

by móc bezpieczne kropki po nich pozostawić;

żaden przewodnik z mapą już się nie pojawi

nie wskaże jak ominąć pułapki i wnyki.

 

 

Edytowane 24 Czerwca 2020 przez WarszawiAnka (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@WarszawiAnka bardzo to ładnie opisałaś, to odkręcanie haczyków - genialne! Wychodzenie ze strefy komfortu z definicji jest nie-fajne, ale to zapewnia nam rozwój, naukę czegoś nowego. Jednak rozumiem peelkę, mam podobnie. Pozdrawiam :)

Edytowane 15 Czerwca 2020 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

@Allicja : Dziękuję za Twój głos. :)

[WarszawiAnka]

@Allicja

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję, cieszę się, że rozumiesz Peelkę i że podoba Ci się zamiana znaków zapytania w kropki. :)

 

Pozdrawiam

[Marek.zak1]

Bardzo ładne. Pędzimy tym korytarzem a naszym przewodnikiem intuicja. Pozdrawiam.

[WarszawiAnka]

@Marek.zak1 : Dziękuję za Twój głos. :)

[Lach Pustelnik]

"znów z osadnika muszę się przedzierzgnąć w szpiega."

Znów z osadnika przemieniam/przedzierzgam się w szpiega.

 

To bym ino zmienił, bo rytm się poburzył mi trochę:)

 

Poza tym świetny filozoficzny przekaz zgrabną poezją przekazany.

Pozdr. LP

[[email protected]]

@WarszawiAnka Do dzisiaj odręcam Twoje haczyki Aniu, a ciągle są w tym samym miejscu, pasuję... niech grają swoją melodią - jak u Ciebie. A co do jutra? Pojutrze będzie wczoraj.

 

Wszystkiego dobrego, miłego wieczoru.

[iwonaroma]

Aniu, czy w drugiej mogłoby być bez się 'ulotnić jak rosa..' 'wykraść przez szczeliny...' by nie zaburzyć formy, rytmu itd. Sporo tego się.

Poza tym - klasa :)

Edytowane 15 Czerwca 2020 przez iwonaroma (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Masz rację - w dużym stopniu kierujemy się (bo musimy!) intuicją. Ale liczy się też doświadczenie - pomaga unikać pułapek. :)

 

Dziękuję i pozdrawiam

[Wędrowiec.1984]

@WarszawiAnka Czuję się kropka w kropkę tak jak to opisuje Twój wiersz! Nic dodać, nic ująć. 

 

 

...w sumie idealny opis człowieczeństwa czasów współczesnych, choć może nie każdy tak bardzo pragnie wrócić do przeszłości. Gratuluję, świetne! :-D

Edytowane 15 Czerwca 2020 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

@Lach Pustelnik : Dziękuję za Twój głos. :)

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

To jest trzynastozgłoskowiec, więc wszystko rytmicznie pasuje. :) Twoja propozycja, choć treściowo odpowiednia, ma jedenaście sylab.

Cieszę się, że odbierasz ten wiersz na poziomie filozoficznym, a nie jedynie jako osobiste wynurzenia.

 

Dziękuję i pozdrawiam :)

[WarszawiAnka]

@Radosław : Dziękuję za Twój głos. :)

[WarszawiAnka]

@[email protected] : Dziękuję za Twój głos. :)

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie wszystkie haczyki udaje się odkręcić, na niektóre potrzeba czasu, a inne już zostały odkręcone. :)

To prawda, że każde jutro wkrótce zamieni się we wczoraj, a nawet przedwczoraj. Nasze wczoraj to oswojone dawne jutro. 

 

Pozdrawiam wzajemnie i również życzę miłego wieczoru - i jutra. :)

[WarszawiAnka]

@iwonaroma : Dziękuję za Twój głos. :)

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak, też to zauważyłam. Mnie to osobiście nie przeszkadza, ale spróbuję usunąć jedno "się" z drugiego wersu. 

Miło mi, że Ci sie podoba. :)

 

Dziękuję i pozdrawiam

[WarszawiAnka]

@Wędrowiec.1984 : Dziękuję za Twoj głos. :)

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Cieszę się bardzo, że tak Ci przypadł ten wiersz do gustu. Jak ja lubię tę nić porozumienia! :)

Długi szereg kolejnych dni, pełnych niewiadomych, ciśnie się nieubłaganie, napiera na nas... 

To, co osojone, znajome szybko zostaje w tyle i nie stanowi zabezpieczenia na przyszłość...

 

Dziękuję i pozdrawiam :)

Edytowane 15 Czerwca 2020 przez WarszawiAnka
spacje (wyświetl historię edycji)

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

No teraz jest idealnie :) 

Również pozdrowienia

[WarszawiAnka]

@Marek.zak1 : Dziękuję. :)

[WarszawiAnka]

@Somalija : Dziękuję za Twój głos. :)

[Somalija]

@WarszawiAnka dla mnie ten wiersz był przyjemnością. Pozdrawiam Aga

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.