Pub pod Koroną

[Lidia Maria Concertina]

Nikt nie powiedział, że tak będzie.
Były rzeki z czekolady, domy rozrywki i łaźnie, przychody i rozchody, lukratywne przyjaźnie

 

A teraz stoimy na każdym kontynencie - zwinięci we własną bezradność
Każdy chce być odrębny
Choć korzystniejsza jest 'stadność'

 

Skończyły się programy o tym, jak wieszać ciuszki w szafie, co będzie wiosną modne, a jaki ubiór - gafą
Tak, te ważkie kwestie - na bok.

Nie mają chleba w Brazylii.

I wszędzie tylko wirus: widzialny, gdy się pochylisz:
nad nędzą i brakiem czasu, nad projektowaniem wnętrza, nowymi kontraktami czy małżeńską przysięgą ...

 

Jest pewne prawdopodobieństwo, że za 100 lat nas nie będzie.
Bo było nas za dużo, byliśmy wszystkim i wszędzie.
Zaśmieje się lodowiec
I pusta autostrada:
''Cóż, jakoś nie wariujemy, choć nie ma do kogo gadać''

 

Trudno będzie naprawić szkody wyrządzone nadmiarem.
Tak wiele - nie jest potrzebne
Kalkulatory, zegary ...

 

Wzbogaćmy się! Byle szybko!
''Ludzie są głupi i łykną (...) Załóżmy nowy biznes! Jest popyt, więc kasa przyjdzie szybko. Cokolwiek, z marżą lenistwa - by zbytnio się nie narobić''
... A teraz za ''marnym groszem'' wszyscy musimy chodzić

 

Jak trwoga to do Boga? Nie, bo podobno Go nie ma. Nie rozda tarcz i kredytów, więc pomijamy ten schemat.

 

I jeszcze kiedyś będziemy
Przebierać w triumfach i kawiarniach.

 

Jak wolisz?
Przykładnie Boża hołota ...
Czy raczej
Humanitarnie nie-ludzka dzieciarnia ...

?

 

[miauczenie owies]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dobra fraza.