Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

dedykuję Frankowi

 

bywa że cię dorwie zgaga

zgadze nocka nie przeszkadza

gdy wypiłeś ciut za dużo

gdy gadałeś z pełną buzią

 

gdy żeś nieświeżyznę zeżarł

zgaga trzyma tak jak trzeba

leć po cichu do lodówki

wypij mleczka ze trzy lufki

 

ortanolu dwie tabletki

i już żeś się sam wyleczył

jeśli zgaga jest dwunożna

wtedy zrobić nic nie można

 

 

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

No zakończenie rozbawiło 

Choć milej by było

Gdyby na żonę

Inaczej się mówiło

 

No ale czasem tak bywa

Zwłaszcza gdy mąż ciężkostrawny

Choć są i wyjątki

Od tej zasady

 

Dla zdrowia byłoby lżejsze 

Związku odkwaszenie

Lecz tu zasadniczo odpowiesz

- marzenie ;)

 

Gość Radosław
Opublikowano

To są kwestie dyskusyjne. Bywa , że człowiek sam dla siebie zgagą . I bywa , że mówi - ja już taki jestem, tak mam. Pozdrawiam Was. 

Opublikowano

Wiersz fajny i dobrze się czyta.

A słowo "dekacja" ma w tym przypadku całkowite a nawet naukowe uzasadnienie,

tzn. kac + sok (np. z ogórków) = de-kacja. Co do ranigastu, lepiej wywalić do śmieci.

Niedawno wycofywano go z aptek, jako znakomity środek na raka.

Określenia takie jak "zgaga, gangrena", moim zdaniem są niewinne,

pieszczotliwe i miłe dla ucha. ;)

Pozdrawiam.

:)

Gość Franek K
Opublikowano

Do mnie pijesz? Cóż Ci takiego uczyniłem?

 

Jeśli ta dwunożna zgaga

Da za bardzo Ci popalić

Jedna tylko na to rada

Trzeba z domu ją wywalić

 

A gdy kiedyś znów zapragniesz

Wrzody mieć na swym żołądku

To posłuchaj miły bracie

Głosu zdrowego rozsądku

 

Zawsze bowiem możesz znaleźć

Wyjście wręcz salomonowe

Słodkiej szukaj, a nie kwaśnej

A najlepiej znajdź niemowę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na ortanol już zmieniłem

co nad wyraz jest skuteczny

zgasi zgagę w jednej chwili

z całej chemii jest najlepszy

 

soda mleko są najlepsze

to środki naturalne

przytulenie pocałunek

też działają szybko fajnie

 

Pozdrawiam Alu :)

 

Gość Franek K
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aha. To masz szczęście ;))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @leszek piotr laskowskiMożna go zrozumieć dosłownie. Ale ja bym też spróbowała jakoś rozszerzyć znaczenie - nie ograniczałabym go nie tylko do głosu w dyskusji przeciw socjalowi. Bo wybór między jałmużną i resztkami a szorstką wolnością może dotyczyć wielu innych aspektów życia - np. miłości, życia rodzinnego, osiągania celów (nie tylko zawodowych).
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - cieszy mnie że zatrzymał - dziękuję za odwiedzenie i miły komentarz -                                                                                                       Pzdr.
    • @Berenika97 Niestety nie czytałam książki, więc muszę odczytać wiersz intuicyjnie. Raczej nie poszłam przy interpretacji w kierunku śmierci, a bardziej w kierunku wyzwalania się z różnych oplotów życiowych, chyba przede wszystkim w relacjach z ludźmi. Tematyką utworu może być niszczący, destrukcyjny związek, w którym, jak piszesz - "słowo zamarzło", czyli zabrakło już nadziei na komunikację i wzajemne zrozumienie. Krystalizacja ładnie pokazuje drogę od punktu zwrotnego do realizacji celu i samoświadomości. Wszelkie toksyczne relacje mają to do siebie, że odbierają to, co każdy ma - z psychologicznej perspektywy - najcenniejszego, czyli poczucie własnej wartości. Brak tegoż - uruchamia szereg lęków. Kostka lodu pod językiem - najpierw rani, to pierwszy etap, kiedy wyjście z impasu wydaje się przerażające. Temu uczuciu towarzyszy stan bezradności (wyuczonej) - gdy codzienność traci smak, bo brakuje woli sprawczego wkomponowania się w nią. Ale lód wygładza się - to symbolizuje odzyskiwanie siebie. Z upływem czasu w głowie otwierają się nowe, jasne możliwości. Aż w końcu można podjąć ostateczną decyzję, uwolnić się - a podstawą jest wyzbycie się psychologicznych ograniczeń. Pozostaje bezpieczeństwo i spokój.
    • @Leszczym   Chcę podkreślić, że dobrze nakreślił sytuację, choć nie przekreślam opcji, że w tym kajecie A5 skreślił już niejedną szansę - zanim ją jeszcze podkreślił. 
    • @Wochen   Ten wiersz mówi o kruchości bez żalu, o przemijaniu bez rozpaczy. "Ulepiony z marzeń" i jednocześnie "rozsypany jak liście" - to napięcie między formą a rozpadem trzyma przez całą lekturę. A ta końcowa cisza, "tylko słuchaj", działa jak oddech wstrzymany w połowie. Bardzo poruszające.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...