Zaklęte rewiry

[puszczyk]

A aniołom o nas mówiłaś?
…
Nooo, tym spod śmietnika.
Szare mają pióra i zmęczone twarze,
nawet jednego jakoś tu kojarzę… gdzie?
Tam w rogu miła.
Ee, to kłębek kurzu w przeciągu pomyka.
...
A temu chłoptasiowi z nieba coś gadałaś?
…
Cholera, no i po co? Przecież to zdrajca!
Suszy zęby sine z wlotami kraterów
Pyzaty chuj… sprzedał już kochanków wielu.
Prądem go po jajcach!

Że nam świeci?
...
W zamieci… lepiej wygląda śnieg w reflektorach,
dużo piękniej, kiedy jadę do ciebie. Bo pora
i na czas powinienem być.
I nic?

Kobieto, jestem seansem srebrnym i podnietą,
by śnić, marzyć i kumplować się z łysym.
Estetą czasu, wszystkim (dziś) i niczym
teraz...

Jutro powiem
żegnaj, czas na detoks.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - faktycznie już czas...trudny wiersz.

                                                                                 Pozd.

[puszczyk]

Nikt nie mówił, że będzie łatwo.

Poezja to życie, a to nie składa się tylko z kwiatuszków, pszczółek i ślicznych landszaftów.

Dzięki za ślad.

[Wolnego]

Anioły mówią zaś przed siebie,

Nie przekleństwem w Ciebie,

Kurz miotełką możesz znieść,

Mocą po prostu - zgnieść,

Konfidentów i zdrajców torem,

Kto kogo rano, a kto wieczorem,

Łysy jak to łysy - bez włosów,

Wie pewnie co to w niedziele rosół,

Czas estetyką swoją rozmiar pokazuje,

Jak kto - swoim językiem operuje,

A gdy detoks wejdzie w skórę,

Pomyśl jak się wtedy zachowujesz,

Zioła jak miętę, czystek czy melisę,

Poznaj się trochę z bicem i bisem,

Dając zdrowie i przekorność,

Więc opatrz swoją przezorność,

Ale, gdy zemsta wchodzi w rachubę,

Mogę wtedy nazwać cię zwykłym ...

Czubem

 

------------------------------------------------------

 

Pozdrawiam, język trochę i ogniste słowa ogarnąć.

 

Edytowane 30 Maja 2020 przez Wolnego (wyświetl historię edycji)

[puszczyk]

A po co ogarniać?

Z polskiego języka są.

Kij w mrowisko spolegliwych i poprawnych poszedł?