Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

O marności losu

Biały_kaktus
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Biały_kaktus

Biały_kaktus

Opublikowano
Opublikowano

W marcowym słońcu rozkwitła konwalia
oczęta swoje rozwarła na widok
trupa
zwykłego, zjadacza chleba
o prostej twarzy, ciężkich oczach, spracowanych dłoniach
nie stworzył prawa grawitacji
nie napisał liryku sentymentalnego
nie powiedział "I have a dream"
Dopadła go jedynie nudna choroba
strawiła ciało, tylko
muchy tse-tse, zabrzęczały
głośno nad nim, a samotna lipa
zaśpiewała swoją cichą pieśń
o poległym. Szpaki zakrzyczały
przeraźliwie.
Czy ktoś o nim pamięta?
Czy ktoś go wspomina?
Oh, oczywiście, że nie!

1
Polman

Polman

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Zaczynasz od końca.

Poszukaj jakiegoś początku.

Dobrze skadrowane zdjęcie jest wtedy, kiedy przed osobą jest więcej miejsca niż za osobą.

Ostatnio złe kadrowanie widziałem na plakacie wyborczym Bosaka.

To on:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Przed nim jest mniej niż za nim.

Ile masz lat?

Chyba nie tak dużo:-)

Na remanenty jeszcze masz czas :-)

Strzelba ma wystrzelić dopiero w trzecim akcie :-)

 

Pozdrawiam i szerokiej drogi :-)

 

Edytowane przez Polman (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Schrony

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - mają małe niekomfortowe potrzeby - tak bywa - żyją w innym świecie -                ciekawy wiersz -                                                 Pzdr. serdecznie.
    • hehehehe
      Do czego to doszło?

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ali makijaż, a Kazi? Zakażaj i Kamila      
    • Bogdan Tęcza
      Bogdan Tęcza-wiersze

      Przez Bogdan Tęcza · Opublikowano

      SUMIENIE   Idę wolniej niż kiedyś, nie muszę kłamać, ranić innych i nie grać przed samym sobą, że to nie moja droga, że to tylko na chwilę, a czas zaczyna nabierać kształtów, czyste sumienie znów ma swoje imię.   Bo czym że jest ono, może chęcią bycia idealnym, może krzykiem przywołującym wewnętrzny porządek, teraz stało się we mnie czymś namacalnym, tym, co daje wolność wyboru, by z radością usiąść z każdym przy stole.   Moralne wartości, uczciwość, empatia, szacunek, staja się nadzwyczaj realnie namacalne, gdy zdejmujesz z siebie ciężar przeszłości, bzdurnych roszczeń i krzywd, ten cały surrealistyczny, emocjonalny ładunek.   Jedyne, na co w życiu zawsze trzeba być gotowym, to samotność, co zwala się nagle nieproszona i drzwi bez klamek zatrzaskuje, bez sumienia jej nikt nie przetrwa, nie oszuka, ona cię potrafi zniszczyć, lub z popiołów zamki buduje.   Sumienie, dla młodych czasem balast i zbędna w dążeniach do sławy kulturowa przeszkoda, lecz w chwili gdy czas się zaczyna z latami wypełniać i krok coraz wolniej stawiany, może ciążyć, jak podświadoma kłoda.   Bogdan Tęcza..
    • hehehehe
      Mokli wysocy cisi.

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Ot, mokło i ciołkom to   Tak mokła ich ciałkom. Kat
    • Waldemar_Talar_Talar
      ((Słońce))

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj -  W świecie ulepionym  Z okruchów nadziei  - podoba mi się ten moment wiersza - optymistyczny -                                                                                                                    Pzdr. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...