Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Młodość jakby wątpliwa

Nelson
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Nelson

Nelson

Opublikowano
Opublikowano

Zagubiłem się w eterze
Dawno martwej mej młodości

 

Ślepia mnie prowadzą w eden
Z pominięciem prawdy prostej

 

Bo to wszystko nie istnieje
Dawno sczezło w kałamarzach

 

Zapomnienie mnie dotyka
Tak jak woda marynarza

 

Chłodem miesza wkoło uczuć
Oddalona dawno litość

 

Czy przeżyjesz moja mała
Skoro wokół tylko nicość

 

I nie rzucaj dziś słowami
Przecież jutro będzie pięknie

 

Zbyt mnie dziś dotyka życie
Jak ja bardzo, bardzo tęsknie

 

Ogień świecy się dopala
Razem z kartką kalendarza

 

Teraz w wir mojej młodości
Czasem uciec mi się zdarza.

4

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • aff
      KODAK

      Przez aff · Opublikowano

      uwielbiam kolor pelargonii na pelargoniach gdy sobie swawoli mam z pelargonii      światło na falach przepływamy przez dworzec zdrój z łabędziami     rozdzielają się  strumienie w żółtych oczach może rozdarły                
    • Berenika97
      DWOJGA IMION

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @LessLove   Dziękuję!  Muszę sobie teraz posłuchać - kilka razy, bo jestem wzrokowcem. :) 
    • Alicja_Wysocka
      mgnienia

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @iwonaromaMgnienie krótkie, a cierpienie długaśne.  Jak w piosence "W życiu piękne są tylko chwile"      
    • Berenika97
      Wesele

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Pan Młody   Spoglądam na nią długo, ona to czuje - widzę. Panna Młoda Osiada na mnie jego spojrzenie - gęste, odlane z twardej pewności. Zamieram u jego boku, jakby strach wrósł mi w kostki i pożarł ścieżki odwrotu. Pan Młody Tłum chciwie spija chwile, w kryształach wibruje gwar. Przytulam ją mocno do siebie, by wrosła w mój cień.   Panna Młoda   Kolejny toast. Rozdaję uśmiechy, dusząc się z wolna w klatce splecionej z oklasków i spojrzeń. Pan Młody   Zamykam jej dłoń w swojej, kciukiem oswajam chłód skóry. Jak posłusznie dziś błyszczy na jej palcu złoto. Panna Młoda   Moja dłoń opada jak zwiędły liść. Zimny kruszec ciągnie w głąb ziemi. Jeśli zastygnę, niczym rzeźba wycięta z lodu, może nawet nie pojmie, że we mnie nikogo nie ma.  
    • Berenika97
      wirus

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Uderzyło mnie to "na łeb na szyję" - to pewien rodzaj lotu. Środek bywa bezpieczniejszy, ale chyba mniej pamiętany.   "Za mało na wiersz, za dużo na myśl" - a dla mnie akurat w sam raz. To zdanie samo w sobie jest poetyckie. I to zapisane w nocy, między snem a jawą - teksty stamtąd mają inną wagę. Fajnie, że wstałaś. Takie rzeczy czekają tylko chwilę.   Serdecznie pozdrawiam. :)   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...