Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ja wiem, że zostawiam w nieładzie

jak zresztą i wszytko dokoła

i nie wiem czy ktoś kiedykolwiek

poskładać mą twórczość podoła.

 

Bez zbędnych tłumaczeń ja winy

nie zwalam na żadne aspekty

i nigdy do tego, co czynię

nie wnoszę późniejszej korekty.

 

Nie twierdzę, że jestem poetą

dla innych zostawiam osądy

nie piszę pod czyjeś dyktando

to wszystko to moje poglądy.

 

Nazywam to moją twórczością

bez względu na podział i style

lecz tego oceniał nie będę

i nad tym się już nie pochylę

 

A co wy z tym później zrobicie

to od was jedynie zależy

bo jakież mieć może znaczenie

dla kogoś, kto w grobie już leży.

Opublikowano (edytowane)

poprzez dyskrecję wrodzoną

nie pytam czy Ty tam sam leżysz

a grób - to czyjeś jest łono

do jakiejś mężatki należy

 

mężatka darujmy szczegóły

zostawmy czy Twoja czy inna

domniemam że się nie nudzisz

wszystkiemu poezja jest winna

 

to ona Cię wciąż inspiruje

podsyła różowe pomysły

z tym grobem chyba wyczułem

seks w grobie musi być zajebisty

:))

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

Chociaż nieraz niedostępna

i jak inne ma chimery

nie wiem czy to mi przy stoi

jednak będę z wami szczery.

 

Tak zabiorę ją do grobu

bo zawdzięczam owej damie

to, że jestem tutaj z wami

a przysięgi tej nie złamie.

 

Jeszcze nie jest ustalone

kto na górze, kto na dole

chociaż przyznam, że czasami

mieć nad sobą wenę wolę.

 

Lubię jej swawolne figle

połączone z pieszczotami,

które często mają miejsce

wtedy, gdy jesteśmy sami.

 

Trumna to też pomieszczenie,

i choć jest z reguły ciasna

seks w niej jest niesamowity

jak i wena, moja, własna.

 

Skryci przed oczami tłumu

do wiwatu dać możemy

pod warunkiem, że w tej trumnie

z moją weną zalegniemy.

 

pozdrawiam :)))

Opublikowano

@Antosiek Szyszka

Bardzo będę rad, jeżeli

deklaracja dotrzymana

będzie, chociaż już niestety

nie przeze mnie przeczytana.

 

Jedna zwrotka to zbyt mało

chyba, że piszących krocie

ale skąd wziąć tylu chętnych

gdy zapłata, nie, nie w złocie.

 

Czy wystarczy dobre słowo

chociaż już za życia dane

jeśli tak to proszę bardzo

zaraz będzie wam przesłane.

 

Strofy, których nie przeczytam

a choć słowem o mnie wspomną

to zza świata będę słał im

moją radość przeogromną.

 

pozdrawiam :)))

Opublikowano

@iwonaroma

Dwa ostatnie wersy

choćby drugiej strofy

chyba mnie tłumaczą

jak wyjść z katastrofy

 

gdy się jest nieukiem

i kiedy się kadzi

a żadna krytyka

już nic nie poradzi.

 

Pod wpływem impulsu

przekazuję światu

moje przemyślenia

i już do tematu

 

nie wnoszę poprawek

bom jest egoista

a kto na tym cierpi?

To mowa ojczysta!

 

dziękuję za zwrócenie uwagi.

pozdrawiam serdecznie :)))

Opublikowano

@Andrzej_Wojnowski

Odsłuchałem i nie powiem

żebym jakieś miał ciągoty

ale mogę zastosować

tak jak zawsze środek złoty

 

żona, dzieci i rodzina

bliska, dalsza i nieznana

ma pilnować by pośmiertnie

moja postać skremowana

 

w urnie złotej lub miedzianej

metal tutaj nie gra roli

miała miejsce w mym ogrodzie

w cichym kącie antresoli

 

gdzie wśród śpiewu rajskich ptaków

bo mój ogród zwie się rajem

zawsze głodny ptasich treli

niech się teraz nimi najem.

 

pozdrawiam :)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tego się nie spodziewałem 

że szukasz kochanki

która by się wierszem

twoim zachwycała

i nawet o żonie 

by nie pamiętała.

 

cuż tu Henryku 

planujesz po cichu 

romans z jakąś 

młodą panną 

przy kilelichu.

 

może być przy grillu 

nawet w Twoim ogrodzie

co powiedzą inni 

poeci którzy to czytają sobie?

 

Opublikowano

@Antosiek Szyszka

Dzień się dobrze rozpoczyna

a jak skończy się? Zagadka

bo być może, że odwiedzę

mą kuzynkę no i Władka

 

a u Władka rzecz wiadoma

bez gorzałki dzień stracony

ale najpierw muszę dostać

pozwolenie od mej żony

 

jak tam długo mogę siedzieć

i jak się zabalsamować

a gdy zechce pójść tam ze mną

to jej powiem - żonko prowadź.

 

 

dzień dobry, pozdrawiam :)))

Opublikowano

@Antosiek Szyszka

Plany legły w zapomnieniu

bo małżonka rzekła - Heniu

pijaczyno, ty huncwocie

pójdziesz, jeśli dziurę w płocie

 

zrobisz sobie, bo ja bramkę

gdy zamknęłam jeszcze klamkę

wzięłam w kieszeń u fartucha

bo wiem jakiś ty psiajucha.

 

Ja się słucham mojej żony

więc na kwintę nos zwieszony

gdy mi w domu żonka zrzędzi

i do tego brak narzędzi

 

więc o dziurze nie ma mowy

smutny człapię do alkowy

może we śnie mi się przyśni

Włodek, bimber i sok z wiśni.

 

:)))

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak…   śliczny i refleksyjny wiersz! Dziękuję!   
    • GOŚC. 14:92 GOSPOD. (Kakaowe oczy kawiarenki) 'Jaki afekt budzi we mnie to, Źe toczysz tak ciemną łzę Biodra Twe mają moc Voodoo, co jak w kawie wrze, By mnie porwać z lektyki mej I na barw skalanie wieść' L. Mackerel-Ling, The Road to Mandate, Ay Pierwszy był Chris, a może Leif Albo pewnie jakiś Czukcz Na pewno przedtem ktoś w czas Trias Lecz nie mocz ócz u historii uczt Chcę by wrócil Victorii czarny szyk By znów wpłynął w podbrzusze ziem Drake By przypłynął herbatą Prince Polo dryg "First we grab Hong Kong, then Garcia's steak" Płynę, gdzie chcesz, aż w historii błąd Czy spotkasz mnie choć w drogi pół?  Co noc budzi mnie twój duch koloru blond  Twych lędźwi trzcin wciąż dziki ląd  Million dusz oddał bym, by je wziąć na stół... Był jeszcze Jacques de Mauvais-Quartier Co świata ćwierć dzielił na dwie  I (później już)  kowboje z GRC, Co w gardła wciskali tlenu biel I żeglarze ci z Mają Kwiat,  Co zaszczepili Nowy Świat Antygenem na żenaua I ludem wybranym, bo tak ...   A później  tylko parę chwil Dzikich żywili, serwując im  Znoszone płaszcze, których  styl  Dusze niemyte zmielił w pył  A simiesques, skorych do psot  Mieszkańców Kwiatów Cnot Wdrożyć chcieli w melancholię błot (Też kulą w płot) I Nuevo Julius Court-Caesar, Ten, co to zęby złote zżarl  Na piramidalny wręcz czar  Dżungli, gdzie ciągle Maj  Inni też się chcieli wbić W twój wąwóz, i tam rosę spić, Gdzie Kilim Nadziei żartu szczyt, Co zanurza stopę w żar,  Gdzie Czarnej Królowej Staw Im też powiem cześć,  Jak Stanley'owi dr Sam: [Wyst. Zesp. 'Grobów Jard i Żołądka Treść'] "To wam śpiewam tę pieśń, Coście dobyli pereł deszcz Twardy jak słonia kość, Nie szczędząc cudzych łez" [Do czarnej polewki z łez  Przygrywa White Power Bastion Band  I jego Scoutesses]: „Jak chcesz, to weźmij mnie Samej nie pozostaw. Nie Tak. Oczywiście chcę… Tak, ja pragnę cię..." "A ja dam ci Drążyć aż po świt Ziemi czarnej dni Work will make you free  Obiecuję też, Gdzie nie pada deszcz, Dobyć strumień łez 'K-46 I Twych krwistych ziem  Każdy  orać metr, Stopę… niech płynie krew,,," To mówiłem ja: Rudy-Yard, Lew, Co niemytym kazał nieść Brzemię przeznaczone mu  I  Ferdek, co nie przeżył jamais vu Zamiast on im, oni kęsim kęs zrobili mu I Vasco (ten kto?), i  Half-Cooked  Lord Sandwich z białych mięs  Tak mocno w bagna wbili pal, Że nawet wszechmocny poczuł lekki żal, Bo nic to pomocnych ofiara  ciał, Lecz jego krajobraz  nie taki być miał  I choć siwiejącą hordę obrócili w śmiech (A to przecież nie jest grzech) To  wnet wzięli pod mordy nie dwóch i nie trzech  I zadęli w imperialny miech : Święta Samotrzecia jęła eksportować śmierć  Komponując ją w marsz, gdzie nie stąpnęła stopy biel: Wpierw Planetę Czukcz wzięła na cel,  Potem zapadł wyrok, by raźniej, we trzech: (Lecz wychodzę przed -najpierw wstąpienie w dół,  By dosiąść góry chociaż pół  I czarnego  złota złóż  I krainy złotych zbóż  I winogrona  złocistą kiść - Gdzie tu dalej iść?  Zgubiłem rym, a już wim: Gdzie Rzym. Gdzie  Krym!): Więc na Donieck kurs Choćbym miał stracić/'straciłem Kursk  Lecz co dalej? w sukurs mi pójdź, Wiem: na razie tylko czarnego morza source, 126p  w Moskwicza mgle  (Nie no, nie: jak maluch zje znówrozpędziłem się, Więc ad REM): Wstali w rytm silników T- (Nie, też jeszcze nie!) W staccato AK-Sorok-Siem (To też później, jak Paris, je t'aime)  Więc wracam do ad rzecz (Co jeszcze tu wam mogę rzec?  A, już wiem;) Teraz ze sto lat bez, (Napoleon przyszedł i odszedł precz I wreszcie Odin Siem (To już było, tak wiem) I  prawie pokój wsiem Gdyby nie Varsovie, je t'aime (quand même!) A potem nie swój pokój znów Aż gdy sojusz orłów dwóch (Czy krzyży łamanych na słuch) Złamany przez wojsk ruch... Nieważne, bo czasu duch Solingen, ostatni  Wraży régime zdmuchnął w puch I kres położył drugiej z dwóch (Jak na razie, uch - Dotarłem już do sorok piat'! Błagadarion, bliat': Po polsku: kocham twoją nać) Potem znów spokój, ludów brać Przez następne sorok piat' (Z interludium na "Wrogów ludu brać, Cisza nocna nad Wełtawą i Dunajem ma trwać!") (A, jeszcze to w  Kabulu kaboom Kursk (znów), północno-wschodni rząd trumn, W Biesłanie na szkoły boom  I w Groznym groźny stali szum (Dobra, a dwadcat dwa?) Zaraz, jeszcze dix quatre:) Potem jak gdyby niby nic (Dobra, bloki poszły w gaz, A Solowjow to był niemy widz, I w krainie win było sumo w gimnastyk czas), Lecz to  nic na miarę zehn und vier: (Ich weiß, wartest aut dwadcat dwa) Więc najpierw idzie walka o żwir  - Betoniarek z Doniecka dna  I od morza czarnych plaż (Czekałeś, czekałeś, aż:) Voici deux douzaines du mois volage! "No a potem już niebo, to niebo nieb Im wzięło i runęło na ich ten łbów łeb No a potem to już tylko gleba gleb I potem tylko jeden wielki... żleb! A potem ich porwał bomb żelazny cykl  Ich porwał los ciężki jak MiG... (Nie, ich porwał  In the Sky Gig  Nie ich nie Samsona fryzjer strzygł) Czy to będzie już wreszcie Żukowa Rżew (Za skalania Żdanowa grzech) W Steinera w futro pieca  zew  Czy Endlosung wszystkich  trzech? Że śmierć przyniosła ich kompozycję Zstąpienie A w ich metalu śmierć Niosła -126 Czy w szeregu tog Diora Czy w czerni Crayon d'Or Czy w logo "Zemsty" "Thor" Peu importe: Umarli; Ta sama różnica, odłożyli ją na bok. Czy jechali na Rossiniego z niższych sfer? A może na Rossinie przez kanał La Manche? A może na deskach Rossińskiego? Czyżby grzyb zetonął w ukraiński barszcz? W prawowierny kult? Ah, Я сошёл c сил Я сошёл с, Czy w jedność  przemienił się W szereg czarnych zer Lecz to ty już trzymasz ster; „Na właściwej ścieżce. Na wiernej „ścieżce” Sześćdziesiąt, pięćdziesiąt, czterdzieści… Atlantydy ląd…  Utopii kut!!! Lekcja pokory (w bemol 
    • „Są cisze” Są krótkie cisze i te długie cisze, w których nie słychać lęku niemej ciszy. Cisze przed burzami, w błysku, zygzakami, piorunami malowane, po niebie zapalane. Są cisze trudne, bardzo smutne i żmudne, wyczekiwania dźwięku, w strachu, w lęku, po ciemku. To cisze wojenne, wybuchowo zmienne, cisze w rozpaczy słuchania odgłosów bomb spadania. Są cisze zbiorowe, często honorowe, cisze samotne, pustką markotne, z morderczą serca cichością, we łzach za miłością, za tęsknotą we wspomnieniach, w odczuciach osamotnienia. Są cisze żałobne, wszystkie sobie podobne, wspominania bliskiego, w głębi siebie samego, zadumą przywołane, chwilą ciszy oddane. W cichej rozmowie duszy, która każde serce skruszy. Są cisze przemyślania, w spokoju rozważania, by na wiatr słów nie rzucać, błędne myśli ukrócać. Te łagodzące spory — to mądrości podpory. Po chwili analiz w ciszy więcej mądrych słów się słyszy. Leszek Piotr Laskowski
    • @Berenika97 Odbieram ten wiersz jako nawiązanie do mojej "Erozji", którą też zamieściłam na portalu. Dla mnie jest odpowiedzią na zadane pytanie : " Czy siebie tak postrzegamy? ". U mnie woda nie zeznaje. Nie ma świadka. U Ciebie podmiot liryczny ma świadomość i zeznaje. Jest człowiekiem, który już nawet nie jest skałą, tylko piaskiem.   Dziękuję za poruszenie. Uściski.
    • ,,Na wieki będę  sławił łaski Pana ,, Ps 89    wiem ...   gdyby wszytko  zależało ode mnie  byłbym królem  gwiazdą rocka sportu ...   jestem  z Twojej łaski Panie  raduję się życiem    chociaż nie zawsze  wierny prawdzie  pamiętam przykazania  wracam    ...kochaj bliźniego swego ...   staram się  nawet  gdy pogoda ducha  nie sprzyja    sławię Cię  jesteś światłem nie zabłądzę    Jezu ufam Tobie    6.2026 andrew  Niedziela, dzień Pański   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...