Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

napracowałeś się to widać a nawet w czytaniu słychać ciężką pracę autora

pomysł świetny  proponuje usiąść przeczytać wolno na głos i wprowadzić korekty

np:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

chyba że to celowy zabieg stylizowany jak ktoś kiedyś powiedzial

"staropolszczyzny Ci się zachciało" :)

Pozdrawiam

Opublikowano

@Kot  Poprawiłem oba, natomiast z tą jutrzenką (nota bene piękne słowo) chodziło mi o coś co jest w dzisiejszych czasach nie do pomyślenia, czyli spontaniczną wyprawę w kierunku dowolnie wybranego punktu na horyzoncie. Mam nadzieję, że teraz już wygląda jaśniej.

 

@Jacek_Suchowicz Cała pierwsza część jest stylizowana na jakąś zapomnianą, wiejską balladę i to o czym piszesz też się w to wpisuje :)

 

Pozdrawiam

Opublikowano

Fantastyczna historia opowiedziana balladą. Bardzo mi się podoba!

Są dwa niuansiki, które bym poprawiła, ale całość na medal!

 

O samej legendzie nic nie wiedziałam! Kurczę!

"Niewielka wieś pod Głupianką nie wyróżnia się niczym szczególnym. No może tym, że jej nazwa wzięła się ponoć od tego, że dawnymi czasy mieszkał tu bogaty dziedzic, który miał córkę Annę. Anna zgłupiała, a wieś stała się „Głupianką”"

Źródło

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam.

 

Aaaa, i dodam, że wyczuwam natchnienie Wieszcza :]

Gość Franek K
Opublikowano

Fajna ballada. Ciut długawa, ale co tam. Trzeba takie lokalne legendy rozsławiać, a jakże.

W niektórych miejscach prosi się jednak o poprawki. Czasem wystarczy poprzestawiać słowa w wersie i będzie brzmiało lepiej.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nie jedna dekada z tobą spędzona   Rodzinnie i pełni miłości   Słoneczne kwiaty, rodzina w blasku słońca   Wschody i zachody słońca, wspomnień magia   Każdy nowy dzień, miłość wokół nas   Na łące pełnej kwiatów jest rodzinnie, jest pięknie   Z jednej kropli deszczu stworzyliśmy potok miłości   Ptaki fruwają, biegamy po łące wolności   Czarne chmury rozwiewamy naszą miłością   Trzymam zegarek w ręku, ten czas należy do nas   Melodia niezmienna, kroki w rytmie bijącego serca   Zostaniemy w miłości, bo nasza miłość ma barwę czerwonego wina   Wino i miłość, bez terminu ważności   Wznieśmy toast za naszą miłość                                                                                                                                                                                       Lovej . 2026-07-22                Inspiracja . Odnowiona miłość 
    • Sztuczki na migi   uczę się żyć z dnia na dzień samotność rozczesuje kamieniami wrzucone do ognia pękają jak szyba w drapaczu po kolizji z ptakiem   sennie spaceruję po niebie jak po kuchni bosymi stopami zahaczam o słońce parzy   herbatę doganiam łykiem studzę odkrywam nowe do góry nogami odwrócone
    • @Sylwester_LasotaKto chce, to Ciebie odnajdzie, liczby to nie wszystko. Nie jestem póki co zalogowana do YT. Kiedyś logowałam się częściej, ale to mnie przerosło. Skrzynka mailowa zapchana śmieciami i nie da się jej usunąć. To samo robią sklepy. Różne głupoty, po kilka tych samych, wariactwo.  Nie chcę tego. Nawet jak ktoś ważny napisze, to wiadomość ginie w spamie.  Pozdrawiam i zmykam, pa!   
    • ~~ Lata młodości przeminęły - wspomnienia po nich wciąż są żywe; teraz na nowo przeżywane I coraz bardziej przez to tkliwe ...   Gdzie dziewczyny z tamtych lat - chciałoby się wyśpiewać A gdzie my ze swym wigorem??! - dzisiaj byłaby ... krewa ...   Łezka w oku się zakręci, gdy wspomnisz swą młodość; zapisaną - hen - w pamięci - do której cię wiodą fotografie i postacie na nich utrwalone - sprzed pół wieku, lub też starsze ... Dziś tworzą ikonę ...   Przyrównując tamte lata  - siermiężne w swym bycie; z już dzisiejszym życiem młodych w technicznym kokpicie - w opowieściach do nich słanych z naszej codzienności - nie chcą wierzyć, że tak było ... zmyślamy w starości ...   Lata młodości przeminęły - wspomnienia po nich wciąż są żywe; teraz na nowo przeżywane I coraz bardziej przez to tkliwe ...   Słuchając dziś tej melodii z jej wokalną treścią; sprostajmy nowym wyzwaniom - one też się zmieszczą ... ~~
    • I tak historia zatacza koła. O Michale z Ełku uczą w szkołach: Nawadniał piaski Sahary, w Kanadzie gasił pożary, a w końcu potop prawie wywołał.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...