Borówki

[Listy z głębi duszy]

Borówki
krągłe i jędrne
nęcą leśnym aromatem

pierwsza słodka i rozkoszna
druga tudzież
i kolejna

dziesiąta lekko kwaśna i dość cierpka
każda następna
cierpka niemożebnie

przyjaciel

tłumaczy
wspiera
dobrym słowem Cię pociesza

pewnego dnia
ołowianym głosem
mówi
idź prosto
nie bój się
lodowatej wody

stawiasz kilka kroków
niepewnie
woda
nie chce stać się cieplejsza
czarnieje ci w oczach

spoglądasz na niego z wyrzutem

czujesz, że tym razem
patrzyłby
jak toniesz
nie mrugnąwszy okiem

co przeżył tamtego dnia
bolał go kręgosłup
lub trzustka

w nocy myślał o śmierci
dręczony
melancholią nieznaną

wstał
zaczął dzień
niby normalnie

chciał przecież dobrze
a przyłożył

zdziwiony siłą ciosu
zaniemówił

przecież ja taki nie jestem

nie jesteś przecież taki
odpowiedziała

lecz dziś byłeś

****

borówka jest słodka czy kwaśna
powiedz mi proszę

przyjaźń jest wielka czy zwykła
powiedz koniecznie

przyjaźń
czasem się potyka

kościotrup zęby szczerzy z szafy
z chrzęstem byłe dłonie zaciera
pogniewa się
czy przebaczy?

mogłaby się pogniewać
przybyłoby kościotrupów w szafie!

imprezkę by się zrobiło
literek wódeczki
przez klatki piersiowej szkielet
przelało!
potupałoby się
potańcowało
w starej szafie!
ech!
ech….ech...ech….ech…!

****

spojrzała na leżące na stole borówki
ponętne i pachnące

przecież nie musisz ich jeść
aż ścierpnie ci język

spojrzała na przyjaciela
jeszcze nie byłego

przecież nie musisz
w zimną wodę
podążać

uśmiechnęła się
dłonią otarła
łzę na wpół spadłą

masz ochotę na borówki?
zapytała