Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nie mam ochoty


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nic, pustka, nic się nie dzieje.

Zawsze tak rodzę,

pojawiają się słowa

opisujące stan duszy,

niepowtarzalny wzorzec 

 

chorągiew jak zwykle na wietrze

to trzepocze, to furkocze

lekko

w słoneczny dzień 

 

nie wiem skąd,

ale poplamiła się kawą.

przedtem taka nie była.

 

w mieście, stoję

przyglądam się, miastu

dym się ulatnia z kominów

ludzie nie maszerują.

Oni uprawiają taniec,

taki dziwny taniec

i każdy to jest tancerz

 

teraz wchodzę ja

cały na (dowolny kolor, ale zwykle brak)

i co, i patrzę.

i wstałem, i po co?

 

i myślę, domyśleć się nie mogę.

myślę, pomoże mi ktoś, ruszyć głową.

dzisiaj wieczorem, menu w popiele.

 

wiele to dużo czy jakoś tak,

w każdym bądź razie, ile, dokładnie nie wiadomo.

 

nie ma tych, no... sama wiesz

czy nie?

czy mam mówić tobie? Kolej

puszczam parę,

kręcąca jak płyta winylowa,

na adapterze, sprzed kilku, kilkunastu lat

 

rzeczy, o nie rozbijamy się,

podobno nie ma tego, czego nie widać.

widocznie nie widzimy wszystkiego, dlaczego

 

dużo pytań się rodzi,

to zwiastun deszczu

zwiastun zimy mroźnej z piorunami
nie za bardzo pogoda, dla niewolnika, żeby pracował

 

rozbiłem się o kilka rzeczy,

trudno, nie nakreślę

woaluję

 

ogród zamknięty 

ognisko zgaszone

dziewczyna śpi

 

to tylko te minusy z góry

a te minusy z dołu? Licho nie śpi.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 O no właśnie, ta autentyczność :) Jak pozostać autentycznym gdy każda chwila jest prawdziwa ale już zaraz przedawniona… Dziękuję! :)
    • @Jacek_Suchowicz  Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam.    Więc krzyczmy głośniej, by zagłuszyć pustkę, sprzedając światu swe sny na wagę,   A ten, kto patrzy, też szuka schronienia, w cudzym dramacie topiąc swe braki,   i tak płyniemy - bez zrozumienia, jak w gęstej mgle zagubione ptaki.       @LessLove @Omagamoga @Poezja to życie @Radosław   Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. 
    • @Proszalny   Bardzo dziękuję!    To piękne, że tekst może tak zadziałać – nie jako diagnoza z zewnątrz, ale jako coś, co dotyka czegoś w sobie. Trzymam kciuki za tę drogę bez efektów specjalnych. :)   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Dziękuję za ten głos - rzeczywiście, wszystko zależy od tego, jak używamy narzędzia i jakie mamy wobec niego oczekiwania. Wiersz dotyka raczej kulturowego zjawiska, nie konkretnej platformy – ale Twoja perspektywa jest ważnym przypomnieniem, że można to robić inaczej.    A napisałam ten wiersz, bo poznałam w życiu najmroczniejszy aspekt nieodpowiedniego używania tego narzędzia.    Serdecznie pozdrawiam.  @APM   Bardzo dziękuję!    Czasem wystarczy nazwać, żeby zobaczyć jaśniej. :)    Serdecznie dziękuję! :)  @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!   "Mów ciszej, jeśli chcesz, żeby cię słuchano" - to mądre i piękne. I trudne. Zabieram to ze sobą.   Serdecznie pozdrawiam.  @andrew   Bardzo dziękuję!  "Malujemy w zależności od..." - to niedokończenie mówi wszystko. I "sprzedajemy jak oryginał bez żenady" - to ostra i trafna linia. Twoje słowa są echem tego, co próbowałam powiedzieć. Piękne.   Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Berenika97 Dziękuję - w imieniu swoim i wiersza ;)   @Alicja_Wysocka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Chyba tak lepiej. Miał być delikatny i wiosennie lekki - ale to nie ja poprowadziłam interpretację w tym kierunku :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Nie. Nawet tej świadomości nie mamy. Od czasu do czasu ktoś coś tam wybąknie na ten temat a za chwilę się znowu o tym zapomina. Siebie oczywiście nie wykluczam. także należę do klubu.   A co z tą wiedzą zrobić? Ją pielęgnować i podawać dalej. Lepiej z tego powodu dzisiaj nie będzie. Może nigdy, może dopiero za jakieś tysiąc lat.  Jeżeli jednak to "Lepiej" przyjdzie, to przynajmniej udało się nam dorzucić parę ziarenek piasku do jego podwalin.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...