kiedyś

[Krzysztof Kwiatkowski]

kiedyś
ktoś zacznie wspominać
w jakimś miejscu
i o jakiejś porze

wśród letniej pogody
w cieniu nieba
i dotyku wina

jak było dobrze
gdy jeszcze się kochaliśmy
a być może
to Bóg nas wtedy złączył
i wciąż trzyma

udawało nam się
wymieniać słowa i gesty
spojrzenia chwil kilku
i mieć tych chwil
przesyt

czy to było w chruśniaku
czy wśród złych uroczysk
nie czas był dla mnie
wiecznością
lecz twoje oczy

było całkiem na miejscu
kiedy politycy łgali
zima była za długa
a świat dla nas
za mały

kiedyś ktoś pomyśli
jak my dzisiaj
o początkach wieku

jak to było dawno
i kim ty byłeś
człowieku?

Wiersz przeniesiono do "działu P"
MODERATOR

[Black Field]

skojarzylo mi sie z tym co kiedys napisalam : "(...)Zdawałoby się, że połączyliśmy nasze
linie papilarne topiące je woskiem i pieczętując
dymem(...)" ale czy to wazne.