Genezo Unue

[Pan Ropuch]

Ustęp II (w wolnym przekładzie z manuskryptów "O bogini-szamance Malaliru")

 

Abismo zastygł

tańczyła Mago

Kaoso się nudził

 

gdyby tak pomyliła krok

jeden fałszywy dźwięk

wybudziłby tego drania

z letargu i chwila uciechy

 

MAdre GOd nie przeczuwała

jak tęczowy serpent Numereji

pod jej stopą się układał

o mały włos zgubiła by rytm

lecz z gracją go omijała

Kaoso widząc to

sprawił by wąż

przystąpił do działania

 

wyrosły mu zęby uzbrojone w jad

ukąsił jak ma w zwyczaju

ten obślizgły gad

 

raptownie zmylony krok

na bębnie stąpnął

niewzruszony pozostał Abismo

Kaoso nastroszył się i najeżył

 

ten impas byłby niczym niezmącony

gdyby nie szklano-czerwony koralik

z włosów Mago utrącony

o astralny bęben uderzając

na miliard kawełeczków

się rozpraszając

 

ani Kaoso ani Mago w tym się

nie po orientowali Abismo zaś

otworzył swoje oczy

ku uciesze pozostałych

 

pojawiło się w nich na moment

błysk radość i zdziwienie

Edytowane 10 Maja 2020 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Gość]

Jestem pod wrażeniem Pana wyobraźni... :) Ten szklano-czerwony koralik mnie szczególnie zauroczył i to, co się z nim stało... ; ) Podoba mi się :) 

Miłego dnia :)

 

[Pan Ropuch]

@CafeLatte Dziękuję z serca za miłe słowa. Ekspresowe i budujące, więc i ja sobie pozwolę niezwłocznie odpisać. A.G.

[Gość]

@Aleksander Głowacki :)

[Tomasz Kucina]

Widzę (wyobrażam sobie) jak ten koralik spada w zwolnionym tempie i uderza w ten bębenek. Plastyczny opis chwili.

[Pan Ropuch]

@Tomasz Kucina Jak zawsze dziękuję za obecność Panie Tomaszu. Miłego wieczoru życzę Państwu. A.G.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wzajemnie, panie Aleksandrze.