Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy serce nasze budzi w nas westchnienie a źródłem jest miłość, szacunek to jest jak symfonia bacha i ten podarunek dostajemy od Boga dla nas wszystkich. Bo to Bóg zsyła pociechę i błogosławi każdy nasz dzień, tchnie też nas naszą cudowną dobrocią, a każde nasze złe moce odsuwa w daleki cień. On chce dla nas tylko jak najlepiej, pośredniczy w naszych wszystkich racjach. Musimy też dawać szacunek innym ludziom, dać go swoim znajomym i bliskim osobą oraz dobro przekazywać swojemu bliźniemu swemu, bo życie to największy skarb jaki mamy i otrzymujemy od Boga oraz szacunek okazywać swojemu Bogu. Dlatego szanujmy siebie i innych żebyśmy mieli szacunek dla każdej osoby oraz u naszego Boga, a oni żeby mieli szacunek dla nas samych. 

Opublikowano (edytowane)

Jednakże,

Bóg daje pociechę i zsyła błogosławieństwo,

Żebyś nie zapomniał co to jest Wiara i Męstwo,

Cienie odgonił z ciernistej korony nałożonej,

Abyś grzechu nie dotykał, waśnie i spory,

Szacunek kończy się tam, jak czujemy,

Gdzie w sytuacjach nie szanujemy,

Bo jak Człowiek ma szanować Innego,

Gdy siebie nie szanuje - zacny Kolego,

Lecz pamiętajmy - Ta Która Go poczęła,

Ze swojego Łona -  Świętego Brzemienia,

Gdzie położyła na skroni swe Ręce,

Święte,

Aby zdrowe, harde, silne ...

... Bogu - w Podzięce.

Nie zapominając jaka jest Ścieżka,

Jakimi zawiłymi jest kręta i błędna,

Jak reguły wciąż wzmacniane,

Żadne przecież słabe i banalne,

Zasady są po to, żeby je szanować,

Umysłem zważając zawsze na złe Słowa,

A katecheza zawsze dobrą lekcją,

Dla tych co na wagarach byli daleko,

Koleżanko i Kolego

 

PS. Stacji było XII

A może XIII lub XIV

 

 

 

Kompozytora Jana Sebastiana Bacha - piszemy z dużej litery. 

 

Pozdrawiam.

Edytowane przez Wolnego (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Co jada żul... iluż, a daj - o, co.    
    • A to nie. Do faceta to inaczej bym mówił - żeby wytarł smarka i nie histeryzował. (Czy to seksizm?). Dodatkowo natomiast również za to - równie zabawne nieporozumienie - przepraszam. Mam nadzieję, że wyczerpałem limit przeprosin w tym półroczu.  
    • Gdzies tam w Weronie. Gdzie pory roku ulotne. A posągi mówią lirycznie Powieści erotycznie, mistycznie.   W snami lśniącym ogrodzie, Gdzie czerwień róż krzaczastych  Odbija biel księżyca śpiącego…   NIE NIE NIE! ZBYT ROMANTYCZNE, …Muszę to jakoś podkręcić.   W ogrodzie cierni zdrad. Romeo, w reflektorze Julkę ślepo castinguje.   Zejdź z balkonu, to cię wypróbuję. Stań na scenie, pokaż nam! Swe najlepsze Najlepsze w życiu ruchy.   Niech Werona Zobaczy co kryje. A ja ocenię, Czy można cię kochać:0   Oh hej! Wyglądasz w tym pięknie! Przesunę cię w prawo. Masz ładne łydki! Więc brawo!   Ciebie w lewo… Za tą twarz.    Lewo, lewo, prawo, lewo...   Zabawmy się znów! Gdy nie odpiszę, Cóż, problem nie mój! Skrzętnie wybieram obiekty Kolekcjonuję, jak Pokemonów karty.   Chcesz być jedną z nich?   Kocham ta grę, Ja wybieram. Ty płaczesz. Co chcesz wiedzieć kochanie? Ćśś, z tym krokiem nie mów wcale. Bo Kupidyn… ominie mnie bokiem.   To toksyczna gra Ekscytująca gra. Rozgrywka bez kości Palce suną po planszy ciał. A gdy wychodzisz, Następne lewoprawo.   Wszyscy gramy w tą grę, Licząc na miłość z księżyca, A to tylko sztuczne podchody. Gdzie się podziały prawdziwe zaloty?   Lewo, prawo, prawo, lewo. Jak w kasynie, przegrasz. W ruletce z serc. Kto w nią nie grał, Niech przeklnie.   Kochamy momentami. Na scenie, ranimy kobiercami. Osadzając się w rolach Chwilowych aktorów. By zniknąć ze swych żyć. By zniknąć znowu z mojego…  
    • @tie-break Dziękuję za zainteresowanie i polecam inne wiersze. Myślę, że Sara potrafiła zapakować wielkie uczucie w małą kopertkę i przewiązać wstążeczką. Co do metrum, próbowałem w ośmio- i dziewięciozgłoskowcu. Tu było za mało, tam za dużo i stanęło na tym łamanym metrum 8/9. Wypowiedziałem na głos - trzy razy - i nie było źle.    
    • @Alicja_Wysocka Dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...