Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy serce nasze budzi w nas westchnienie a źródłem jest miłość, szacunek to jest jak symfonia bacha i ten podarunek dostajemy od Boga dla nas wszystkich. Bo to Bóg zsyła pociechę i błogosławi każdy nasz dzień, tchnie też nas naszą cudowną dobrocią, a każde nasze złe moce odsuwa w daleki cień. On chce dla nas tylko jak najlepiej, pośredniczy w naszych wszystkich racjach. Musimy też dawać szacunek innym ludziom, dać go swoim znajomym i bliskim osobą oraz dobro przekazywać swojemu bliźniemu swemu, bo życie to największy skarb jaki mamy i otrzymujemy od Boga oraz szacunek okazywać swojemu Bogu. Dlatego szanujmy siebie i innych żebyśmy mieli szacunek dla każdej osoby oraz u naszego Boga, a oni żeby mieli szacunek dla nas samych. 

Opublikowano (edytowane)

Jednakże,

Bóg daje pociechę i zsyła błogosławieństwo,

Żebyś nie zapomniał co to jest Wiara i Męstwo,

Cienie odgonił z ciernistej korony nałożonej,

Abyś grzechu nie dotykał, waśnie i spory,

Szacunek kończy się tam, jak czujemy,

Gdzie w sytuacjach nie szanujemy,

Bo jak Człowiek ma szanować Innego,

Gdy siebie nie szanuje - zacny Kolego,

Lecz pamiętajmy - Ta Która Go poczęła,

Ze swojego Łona -  Świętego Brzemienia,

Gdzie położyła na skroni swe Ręce,

Święte,

Aby zdrowe, harde, silne ...

... Bogu - w Podzięce.

Nie zapominając jaka jest Ścieżka,

Jakimi zawiłymi jest kręta i błędna,

Jak reguły wciąż wzmacniane,

Żadne przecież słabe i banalne,

Zasady są po to, żeby je szanować,

Umysłem zważając zawsze na złe Słowa,

A katecheza zawsze dobrą lekcją,

Dla tych co na wagarach byli daleko,

Koleżanko i Kolego

 

PS. Stacji było XII

A może XIII lub XIV

 

 

 

Kompozytora Jana Sebastiana Bacha - piszemy z dużej litery. 

 

Pozdrawiam.

Edytowane przez Wolnego (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   Czy Ty uważasz Kornel, że ja komentuję bezrefleksyjnie ?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • wraz ze wzrostem temperatury kąt postrzegania rozszerza się i w oku, co jest jak kula gorącej tkaniny, zostaje wytworzony obraz. wojny. stawiam czoła trudnym do zdefiniowania wrogom, daję odpór. nagle przyplątuje się przerażony chudoadiutant, krzyczy z przerażeniem, że markietankę zabiło, markietankę zabiło! lecę cały w nerwach. leży. krew na chlebie i w nim, czerwień wżarta głęboko w świetliste bochny. okruchy w odłamkach, paznokcie i włosy na skórce. z zamkniętymi oczami wskakuję w głąb leju. próbuję nie myśleć o tym, co jem. następny obraz: supermarket, dział mięsny. nie wiem, co brała pracownica, jaki drag wywołał u niej niepowstrzymywalne chichotki. śmiech jest perlisty, odchlastane tasakiem palce – niczym (tak mi się, głupio skojarzyły)... niedopałki papierosów, które jakiś maniak palenia wciągnął w głąb płuc. i wykasłał. podbiegam do nie kontaktującej zdragowczyni, próbuję dokleić, wcisnąć jej utracone fragmenty ciała. nie trafiam we właściwe miejsca. palce w nozdrzach, jeden w uchu, dwa pod wargami. straszne wizje. próba opisania bólu, jaki jest moim udziałem, gdy próbuję scalić na siłę, po szczeniacku i bez wyczucia. wybaczaj mi te nieudolne próby. tak bardzo cię kocham, Dostarczycielko.
    • @Migrena dział  Fraszki i miniatury poetyckie
    • @Poet Ka   a gdzie te miniatury znaleźć?
    • @Migrena i Twoje wiersze są inne od naszych, czyli wyróżniają się formą, metaforą, tematem i długością

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Migrena a jak się jeden mój wiersz wyróżnił, przeczytaj na miniaturach "Fajrant z pawiem":)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...