Zima w markecie

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                      graphics CC0

 

 

użyto fiaska w estetyce lodowej. kucam w przymrozku
luminescencja w gołoledziowej zagrodzie zysku.
klimat mało angielski. nos na kwintę. pogoda pod dogiem.
poczułem się jak old english terrier w krainie lodu.
przyszło mi szczekać na klienta w boksie monitorów
w dodatku podpisany z małej litery.
igloo miałem dopieszczone z obłoków freonu
klekot ptaków północy wyzierał z lady chłodniczej.
w śniegowych kieszeniach powietrznych igloo wyhodowano bałwana
był poniekąd doskonałym izolatorem ciepła. a jednak
uczynny do polowań na otwartym lodzie. oto ja.
dumałem. po co im bałwan w wiosce eskimosa?
ma palto z jelenia karibu. i szetland subarktyczny
z reniferem rudolfem. we wzorki.
bezlotki chciały kopulować społecznie
choć przecież są monogamiczne. i tu ich nie ma mentalnie.
cały ja. wół piżmowy. takin bez brody
w płatach fiszbinu. w białym fartuchu
w dziale rybnym wśród kardashianek i grycanek.

spod lady.

--

Edytowane 17 Kwietnia 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@Tomasz Kucina  Odważnie postaram się zinterpretować... ;) Oczami wyobraźni widzę market, lady chłodnicze z produktami i nieco zagubionego w tej rzeczywistości, ale i w swoim prywatnym życiu pracownika tego marketu. Wykonywana praca najwyraźniej nie daje mu satysfakcji i nie najlepiej wpływa na jego poczucie własnej wartości - w dodatku podpisany z małej litery, bałwan... W domyśle malutki trybik w dużej... Niemal namacalnie wyczuwa się jego gorycz, która nie odnosi się tylko do charakteru wykonywanej pracy, ale również życia prywatnego - ostatnie wersy. 

Ten "klekot ptaków północy wyzierający z lady chłodniczej" to perełka :) Według mnie słowa te świadczą o pragnieniu wolności, uwolnienia się od tego, co tak bardzo go tłamsi, uprzedmiotawia...

Wprawdzie Twoja poezja często nie jest zbyt łatwa w odbiorze, ale fajnie jest zastanawiać się "co autor miał na myśli", choć bardzo możliwe, że to "co autor miał na myśli" a moja interpretacja to dwie różne rzeczywistości... ;)

Jak zawsze dobry wiersz. Pozdrawiam, Tomku :)

Edytowane 12 Kwietnia 2020 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie. To nie są różne rzeczywistości. Trafione w punkt. Opowieść o życiu. To gość który jest autentycznym malkontentem, natura nieco spastyczna, uziemiona. Nie wiem czy to gorycz, może męski ogon dzikszego zwierza się za nim ciągnie, żona "jesieniara" - na pewno był ostro zważony, ale myślę że nie jest mu dobrze. Twoje czucie tekstu jest mega symetryczne do mojego. Rozmawia się czasem z kumplami i po którymś tam bowku, ludzie stają się płynni. Nagle puszczają. Taki pomysł na wierszyk powstał i go zrealizowałem.

 

Kumpel nawet o nim nie wie. Gdyby miał tą świadomość, oj chyba zadowolony by nie był ;P 

 

Deliberuje czasem nad pragmatyką szczęścia, i ciągle nie wiem jak je zdefiniować, znam ludzi bogatych i też zachowują się identycznie jak ten tutaj w moim wierszu. Wszystkich jednak łączy cecha braku czynnika duchowego i brak obcowania ze sztuką. Praktyczny materializm. 

 

Dziękuję Aga za literki pod tekstem. Elośka! 

Edytowane 11 Kwietnia 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)