tęsknota serca

[Gość]

jeńców w tej wojnie brać nie będą

martwym nie zechcą błogosławić

nóż z chęcią wbiją ci pod żebro

nie zapytają czemu krwawisz

 

ptactwo zakracze nad mogiłą

sztuka poezji skona w mękach

tęsknotę serca mgła spowije

marzenia wydrą z twego wnętrza

 

nikt nie zapali ci lampionów

pamięć zadepczą kopytami

cieszyć się będą z twego zgonu

wreszcie się mogą dobrze bawić

Edytowane 5 Kwietnia 2020 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[złote serduszko]

@Bogumił ładny wiersz <<pozdrawiam>> zuzia 

[Gość]

@zuzia Dzięki piękne Zuziu. Również pozdrawiam serdecznie.

[Tomasz Kucina]

Utrapienie w poezji przeważnie poszukuje celów egzystencji, to taki wiersz gdzie cele i wiarygodność poeta ma, ale i notoryczny lęk go dopada o zasady i o powszechną akceptacje społeczną, zrozumienie twórczego mozołu i płynie z tytułowego serca. Ładne, dobrze zrymowane, rzetelnie klasyczne.

[jan_komułzykant]

ONI, czy tym razem ONE. Dobry wiersz.

[Jacek_Suchowicz]

to tylko ci się tak wydaje

też mają serca pod ciał skorupą

na wierzchu chamstwo nikt nie odstaje

są owładnięci kręcącą  d...

 

hormony grają szmal pobrzękuje

lampiony pamięć dziś puste słowa

swe piętno życie cały czas kuje

umysły zdąży przewartościować

 

Pozdrawiam

[Gość]

@jan_komułzykant Dziękuję Janie. Pozdrawiam.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hm

 

cóż mi po sercach zimnych jak głazy

które dźwięk szmalu jedynie cenią

są jak zastygłe w hibernie płazy

jak zwiędłe liście późną jesienią

[Antosiek Szyszka]

@Bogumił

nikt nie zapali ci lampionów

pamięć zadepczą kopytami

cieszyć się będą z twego zgonu

wreszcie się mogą dobrze bawić

 

[Gość]

@Tomasz Kucina Dzięki Tomaszu za fachową analizę. Pozdrawiam.