Chłód i biel

[Marek Paprocki]

w oknie
blada twarz dziecka
odprowadza matkę

gdzieindziej
ktoś bardzo
poszedł na skróty

odgórnie
śnieg sprzymierzeńca
zaciera ślady

[Agnes]

czytałam ten wiersz już jakiś czas temu i bardzo mnie zaciekawił. nie jest jasny w swym przesłaniu, jednak wprowadził mnie w niezwykle przygnębiający, głęboki nastrój. można dorobić tu swoją "wersję", a raczej interpretację...

dziękuję za ten nastrój
pozdrawiam
Agnes

[Roman Bezet]

Rozumiem zamysł, ale pierwsza zwrotka zbyt 'literacka' ("blada twarz"). Chyba gdzie indziej? I nie wiem jak rozumieć "odgórnie" (przynajmniej dwa konteksty, ale chyba ten 'urzędowy' nie na miejscu?).
A gdyby to zapisać długimi (zdaniowymi) frazami - próbował Pan kiedyś? To może być ciekawy eksperyment ;)
pzdr. b

[Witold Marek]

Przecięcia i równoległości, spojrzenia i kroki wyalienowane i wycyzelowane przez zimę. Od obrazka pierwszej zwrotki - przez trop w strofie drugiej - do końcowego domysłu, niknącego w "opustoszałych" dwuznacznościach (analogicznych, jak mi się wydaje, do "op-artowskich" sztuczek zimy).

Pozdrawiam.