Groch bez kapusty raz

[Lidia Maria Concertina]

I znowu: świat i czas wytworzą nowych świętych i złodziei Zwalisty Wall Street emocji I tektoniczność uczuć - jak zawsze - przy nadziei Wyskakuję z nieba Ślizgam się przez życia rynnę Drzemę, chrapę, ziewam Kawiarnie już prawie nieczynne Najgorsze jest, że wszyscy się kiedyś rozstaniemy Cała ludzkość ukryta w pierzynach ozonu - pomacha pustej ziemi Czy bez poczucia winy? Kto to może wiedzieć!  Ja tylko się włóczę po parkach, płaszcz mam - w kolorze ciebie... ...Każdego mijanego - na wylotowej ulicy, każdą podrabianą ikonę - nad szafką na spódnice Mam tak wiele miłości - o każdej ósmej rano - przegryzam ją sucharem, bo miłością ... dzielę się sama Widzę, że on gotuje - dla swojej żony, dziewczyny ... Na kosmopolitycznych plażach - świętuje swe urodziny Zawsze te najpierwsze Odpala bojową rakietę, dopija zimne latte, w kostiumie bohatera - tchórzostwo zabawia wierszem A mi jest tu tak dobrze, że aż rozstaję się ze światem Na chwilę wstaję, umieram Wracam, kupuję kwiaty Są czasem historie - pisane nocą i winem Na pewno są jakieś porty ... Które choć kocham - ominę ...         ReplyForward

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[fregamo]

@Lidia Maria Concertina "Które choć kocham - ominę ..."

nie da się wszystkiego uchwycić... choćby słowem a co dopiero czynem

pozdrawiam