Krzysic4 czarno bialym Opublikowano 18 Marca 2020 Zgłoś Opublikowano 18 Marca 2020 (edytowane) Chciałbym jak rolnik Zasiać w człowieku Malutkie ziarnko odwagi By zamiast stresu I gówno burzy Mógł tak normalnie sobie żyć Czy mi pomożesz Z uśmiechem podejść Bo przecież radę sobie dasz Wystarczy tylko malutki kroczek Byś pełna piersią znowu żył Tylko się nie bój zaufaj sobie Naprawdę nie jest aż tak źle Odwagi ziarno już wzrasta w tobie Więc otwórz na świat serca drzwi I krzycz z radości ile sił Edytowane 18 Marca 2020 przez Marcin Krzysica (wyświetl historię edycji) 2
Gość Opublikowano 18 Marca 2020 Zgłoś Opublikowano 18 Marca 2020 @Marcin Krzysica Spod Twojego pióra popłynęły słowa tak dobre, jak ciepłe promienie słońca po zimnej nocy... Piękny wiersz. :)
Krzysic4 czarno bialym Opublikowano 18 Marca 2020 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Marca 2020 Pożyjemy zobaczymy końcówka jest toporna i tak agrokulturalma, że aż dziw bierze że faktycznie nic nie wyrosło. Dziękuję za serducho i ciepłe słowa.
Krzysic4 czarno bialym Opublikowano 19 Marca 2020 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Marca 2020 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję @Anastazja Sokołowska dzięki za serducho 1
Maja Cyman Opublikowano 24 Marca 2020 Zgłoś Opublikowano 24 Marca 2020 Ciepły serdeczny wiersz. Zdróweczko:)) 1
Krzysic4 czarno bialym Opublikowano 24 Marca 2020 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Marca 2020 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję bardzo :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się