Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@zuzia Rzeczywiście musi to być wyjątkowa "dusza", skoro piszesz o niej w taki sposób... Piękne wyznanie :)

Pozdrawiam :)

Opublikowano

szukałam wyjątkowej duszy 
przez wiele lat , a teraz gdy już ją znalazłam 
boję się  że ją 
utracę 

 

Jeśli jest rzeczywiście wyjątkowa, to nie utracisz. Tylko wybrane dusze są wierne dalej niż aż śmierć nas nie rozłączy. Gratulacje i pozdrowienia.

Opublikowano

@zuzia to trochę tak, jakby ten ktoś był od zawsze w Twojej duszy. Zmaterializował się i nie rozczarował. Na pewno piękne uczucie. Pozdrawiam Zuziu

Opublikowano

@Dag  bo jak odchodzi mam wrażenie że ją tracę ale pochwili znów ją widzę . napisałam wiersz dla wyjątkowej osoby z ton ten tytuł ,, wyjątkowa dusza '' dziękuję że zostawiłaś miły komentarz <<pozdrawiam>> 

@CafeLatte to dla wyjątkowej  osoby tak to bywa jak ktoś jest zakochany , daje tej osobie na każde święto wiersz np. na urodziny albo bez okazji <<pozdrawiam>>

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

@zuzia  Masz śliczny avek :) Tamten nie był ładny, a ten jest przecudny.

A wiersz...

Ciutek poprawiłam, ale nie dlatego, żebyś naniosła poprawki, lecz byś wiedziała, jak widzę Twoją tęsknotę. PoZdróweczki :)))))

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

  • 3 tygodnie później...
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

@zuzia Czas na nowy wierszyk. Napisz coś ładnego. Może na Święto Mamy, albo na inne święto. Jutro na przykład będziemy obchodzili dość nietypowe święto, a mianowicie  Dzień Dobrych Uczynków.

Byłoby pięknie, gdybyś napisała o ludziach, którzy robią coś dobrego dla innych ludzi.

Szyją maseczki, albo gotują obiady dla lekarzy.

Jestem pewna, że Vena będzie sprzyjała i wyczarujesz zachwycający wiersz.

Chciałabym coś napisać, ale moja Vena chyba wyjechała na wakacje.

Pozdrawiam i życzę owocnej pracy!

Albo ratują zwierzęta lub przyrodę!

Kurczę, przecież to też dobry uczynek.

Gapa jestem :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @UtratabezStraty   To nie krytyka, to tylko mój jednostkowy odbiór. Przecież każdy ma swoje preferencje czytelnicze.  I bardzo dobrze podchodzisz do tego - Twoja koncepcja niech się realizuje jak najlepiej.  Tego Ci szczerze życzę.  Pozdrawiam. 
    • „Obraz dębowej potęgi”    Płynie nurtem rzeki drzewa pień starego, kornikiem zjedzony do serca samego. Powodzią porwany, wolno srodkiem płynie. Dębem kiedyś pięknym rósł sobie przy młynie.   Jego duma świetności lat kilkaset trwała, w cieniu jego gałęzi historia się pisała. Opowiadać mógłby dawniejsze przeszłości,  na płótnach malowany – umilkł dziś w starości.   Płynie więc spokojnie, gałęzie obłamane, korzenie spróchniałe, prądem wody porwane. Już nie szumią poezją jego liście w miłości, nikt już dziś nie zazna jego gościnności.   Królowie odpłynęli w pozażycia parkany, i on rzeką płynie, samotny, zapomniany. Malarzy przy nim nie ma,  już go nie malują,  może w jego dziuplach, ich duchy podróżują    Kiedyś tak potężny, burzy się nie lękał, stał dębem! Jak dąb! Przed nikim nie klękał. Dzisiaj w rozpadzie, wstydem swej słabości, poddaje się naturze w stoickiej pokorności.   Każdy ma swój szlak w chwale i atłasach, większych lub mniej zaszczytnych czasach. Bo to przeznaczenie w każdym życia wątku limity wyznacza wszystkim bez wyjątku.   I choć nurt go niesie do morza dalekiego,  pamięć jego potęgi,  przykładem dla każdego.  W materii się rozpada, lecz w słowie nie ginie, A i pięknym pozostaje, na płutnach - przy młynie.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • @UtratabezStraty   Dziękuję za komentarz. Na pierwsze pytanie nie umiem Ci odpowiedzieć, bo tak zareagowały panie  z poradni. A co do odłożenia książki - to nie było normalne polecenie, tylko tekst z komentarzem, w którym zasugerowano, iż dziewczynka nie potrafi takiej książki przeczytać. Odmowa była buntem przed taką opinią.  Masz rację  z dziećmi się rozmawia, ale też traktuje się je poważnie. Bo wymaganie tylko posłuszeństwa bez wyjasnień i rozmowy to już nie wychowywanie tylko tresura.   Pozdrawiam. 
    • @Benjamin Artur Przeczytałam z ciekawością. Chyba mam właśnie taki etap. Też chcę takie buty. Pozdrawiam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @hollow man   Zagadkowy wiersz, ale intrygujący.   Widzę tu poczucie wewnętrznego wypalenia, wyobcowania . Łączysz codzienne, banalne sytuacje z ciężkimi, surrealistycznymi obrazami rozkładu. Wraki symbolizują porzucony balast, rdzewiejące emocje - podmiot widzisz je i to może sugerować, że również on ma w sobie ciężar. Psychiatrzy i zajączki - coś zupełnie nieadekwatne, infantylne - może to niezrozumienie przez innych. Może to już paranoja lub lęk (scena z pigułką gwałtu) . Tak jak testowanie swoich emocji. Podmiot jest w stanie zawieszenia - świat zewnętrzny wydaje się absurdalny i zagrażający, a świat wewnętrzny to powolne rdzewienie i zmęczenie materiału.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...