Koronadowirus

[Jacek C]

Czasem widzę jak przez mgłę, a czasem wyraźnie.
Jedno jest pewne- widzę!!!!
Kiedy przechodzisz obok mnie i patrzysz przed siebie,
Ja widzę, że kątem oka zerkasz, mierzysz... czuję Cię... wiem też, że czujesz,
Gdzie ja patrzę, kiedy już się mijamy- Twój niesamowicie seksowny tyłek...
Zjadłbym Cię... ale mogę podejrzewać, a graniczy to z pewnością,
Że kiedy moje oczy grzeją Twoją dupę, Ty zastanawiasz się,
czy tak samo świdruję tyłki facetów. Bo wiesz, że lubię TO robić też z nimi.
Mimo 6 lat studiów, jakiejś praktyki, nie możesz rozgryźć, czy chciałbym Cię tak, jak Ci mówiłem, że lubię być brany.
A przyznałaś, nieopatrznie, że lubisz być brana, tak jak lubię być brany ja.
Totalny dysonans- zawirusowałem Ci mózg, Pani psychiatro.

A teraz inaczej. Rozmawiamy, dłuższy czas. Inaczej- różny czas. Mówię- źle mi. Płaczę- bo mózg mi coś zżera. Z reguły jesteście kobietami. Atrakcyjnymi, co gorsze inteligentnymi. Co jeszcze gorzej, z reguły poranionymi, nadwrażliwymi. Często macie tego samego wirusa. Nasze mózgi się wyczuwają- zawsze. I gdy my próbujemy zrobić coś z moim problemem, nasze wirusy zaczynają kooperować, współgrać, współodczuwać, replikować się i mutować...
I zawsze Ja biedny, Ty dobra, Ja inteligentny, Ty empatyczna... Zawsze to samo...
i zamiast Ty, widzę Ja. Wiążę się, nawiązuję kontakt, bo przewiduję, że to się da zrobić. Kiedy już masz mnie dość, zostawiasz- wtedy ZACZYNAM Cię przerażać - bo przewiduję Ci przyszłość na najbliższy rok- absolutnie bezbłędnie... Boisz się mojego wirusa- bo zmutował z Twoim, już nigdy nie będziesz mogła od niego uciec, Ty i Ty i Ty, bardzo Was wiele było, i żadna z Was nie wpadła na to, że jedynym wyjściem jest totalna izolacja od zainfekowanego mnie.
Bo ja umiem izolować się od jednej, tylko poprzez drugą...
To ten wirus, ten sam- też Go nienawidzę, psychoterapeutko.

Teraz w inną stronę... pracodawco- zanim mnie zatrudnisz, już chcesz mnie mieć.
Ja zanim będę chciał, żebyś mnie zatrudnił, sprowokuję Cię do tego...
W zasadzie nie ja- to wirus, obejmuje swoim działaniem większy obszar...
Żeby zainfekować, trzeba poznać organizm, rozbroić Go, sprawić, by białe krwinki, mechanizmy obronne nie działały- tu dobry jest net.
Nawet nie wiesz, jak wiele zrobię,
By wiedzieć, bez żadnej wiedzy i umiejętności.
Wirus nie wpierdala się z drzwiami.
On puka delikatnie jak mnich, pseudopokornie, potrafiąc przeczekać przy wejściu dziesięć dni. A kiedy już otworzysz, jesteś zainfekowany. Jak byś wziął narkotyk, najpierw ekstaza, poźniej przyzwyczajenie, przepłacanie, wybaczanie, oszukiwanie samego siebie, a kiedy już odejdę- O IRONIO- wspominanie z rozkoszą, lub żalem po stracie...
To wszystko znów ten wirus... ta plaga, to nie ja.....

No właśnie, jak to kurwa nie JA!!!!
Po ostatnie... autorze, grafomański biseksualisto, w totalnej emocjonalnej ambiwalencji, o ogromnie zawyżonym ego, świadczącym tylko i wyłącznie o strasznie niskim poczuciu własnej wartości. Chuj wiesz, i do niczego się już nie nadajesz....
Beze mnie.. CORONADOVIRUS... wreszcie się znamy po imieniu- mówią o Tobie- strasznie Cię to kręci... nieprawdaż? 
Nie znaczysz nic beze mnie. Gdyby nie ja, nie żył byś już.... Paradoks- mówisz,
to się idioto zastanów, jak działam. Jak implementuję się w ludzki mózg, zastępując pliki, tworząc nowe- KRÓTSZE ścieżki. Łatwiejsze...
Ty pucybucie, moczymordo- łatwiej Ci tak pisać o sobie, bo nie musisz wymagać od siebie...
a ja działam...
Istotą mojego istnienia jest przeżyć, zarażać, infekować, zastraszać... NIE CIEBIE, frajerze, ale WSZYSTKICH wokół...
TY JESTEŚ MÓJ OD DAWNA... i gdyby nie to, że jesteś tak genialnym ROZNOSICIELEM, pozwoliłbym Ci umrzeć...
Masz szansę, i Ci podpowiem, bo lubię jak jest CIEKAWIE- pamiętaj bowiem, że wirus jak ja, nie wytępiony do cna- wzmacnia się i mutuje- UODPARNIA..

Izolacja- palancie. Wyizoluj siebie, żeby wyizolować z siebie Ciebie, żeby z Ciebie wyizolować MNIE. I wtedy, podaj mi rękę i nie walcz ze mną, a koegzystuj- żyj bez szkody dla Ciebie, i daj mi spać.

ALKOHOLIK CORONADOVIRUS M.D.