Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

za ciasno tu dla nas
za wąskie łóżko
za dużo potrzebujesz ciepła

liczę kroki
z parku do domu
rachuję oddechy

byłam złą matką
nie umiałam
cię oswoić

pokruszę cię z lustrem
stopię ze śniegiem
wywabię z duszy

chcę zostać sama

Opublikowano

"byłam złą matką
nie umiałam
cię oswoić

pokruszę cię z lustrem"

Najlepszy fragment wiersza, który bardzo mi się podoba.
Całość jest dobra. W pierwszej strofie coś zgrzyta i radziłbym się zastanowić nad przeróbką.
pozdr
Ariel

Opublikowano

Pewnie macie rację co do zgrzytów i konieczności poprawek. Nie potrafię jednak spojrzeć na ten wiersz obiektywnie. Słowa tu znaczą moje bardzo konkretne odczucia, od których nie potarfię się odciąć. Jestem wdzięczna za wskazówki, gdyby nasuwało się Wam coś konkretnego będę jeszcze wdzięczniejsza;)

Pozdrawiam

miłka

Opublikowano

Tytuł jest nie zły, dość ironiczny, ale jednocześnie psuje trochę wiersz, bo za dużo zdradza.


"za ciasno tu dla nas
za wąskie łóżko" - to również jest o.k

"za dużo potrzebujesz ciepła" - zgodzę się z przedmówcami, że nie jest najlepsze tutaj to "ciepło"


"liczę kroki
z parku do domu
rachuję oddechy" - licze i racuję - nie potrzebne mówisz o tym samym, można to jakoś skrócić

"byłam złą matką
nie umiałam
cię oswoić" - to jest dobre! Zmusza na chwilę zastanowienia i dobrze oddaję klimat

"pokruszę cię z lustrem
stopię ze śniegiem" - znów mówisz o tym samym. Wudaje mi się, że "pokruszę cię z lustrem" lepiej oddaje zniszczenie, jest ładniejsze

"wywabię z duszy" - to zupełnie nie potrzebne, przegadane!

"chcę zostać sama" - i taka puneta wystarczy :)

Ogólnie nie źle. Tylko troszeczkę trzeba go "dopieścić".
Gratuluje!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Whisper of loves rain   Ale to niezłe zamienniki! :))) Pozdrawiam.
    • @vioara stelelor No właśnie pisze że do raju się nie nadaję
    • W progach mojej tęsknoty   Zostawiłem za sobą, ojczyznę mą świętą, Drogą długą, odległą - na zawsze przepiękną. Zostawiłem za sobą, złote kłosy zboża, Wysokie i dumne, pod Boga opieką, Wiatr głaszcze, cichocze, pola zimnem trąca, Błękit zaś chłopu lśni, nad jego znojem i spieką, Moja miła, tak miła, Ojczyzno Ty moja, W piękność i szczęście bogata, kraino złota,   Na cóż perły, kamienie, nad Boską dolinę? Gdzie czas jak senny obłok, przez niebo wciąż płynie, Motyl polny wtem szlaki, wskaże te prawdziwe, A przejdź się, zobacz z czego mój stary dom słynie, Pod drzewem gościu spoczniesz, gdy słońce ogrzeje, Twoje duszne troski Wiatr swym tchnieniem rozwieje, Gdy Pan w złotej swej szacie po polach tych przejdzie, To cupnie tu przy tobie, dar dla Ciebie znajdzie.   I tęsknie za tym domem, jedynym i miłym, Co szlakiem mnie prowadził - prostym, nie zawiłym, Miłość wielką znalazłem, żonę miałem piękną, Co serce me koiła, dłonią swoją wdzięczną, Zaś jedna dróżka wiodła do złotej świątyni, Gdzie ją przed sam ołtarz wprost, zaprowadzić chciałem, Lecz los inaczej wyrok, nad nami uczynił, Więc sam przed tą światłością na wieki zostałem.   O, jak cudnie wspominać tę krainę dawną, Gdy czas swój wtem odliczasz, w dalekiej obczyźnie, Co mi zostało? - Chwalić kraj poezją barwną, A duch mój jak ten motyl - po niebie się śliźnie I on pokieruje mnie, na te dróżki stare, Spocznę pod drzewem, kłosy mnie już tam przykryją, Bym wypił tam do końca swego życia czarę, Gdzie dawne sny o Tobię, w tej ciszy ożyją.
    • trochę WASZĄ firmę  poznałem  tracicie dużo czasu zbyt długo nie potraficie  się odnaleźć  szukacie kierunku rozglądacie na boki  a trzeba ...   jeśli chcecie  zdobywać góry  opalać się na szczytach  macie wyjątkową okazję    właśnie jestem wolny  od jutra   szukam nowego wyzwania    zostawiłem poprzedników  w rozkwicie patrzę na niebo  zniknęli w chmurach   miniemy ich  ale tylko ZE MNĄ ...   lubię goracą czekoladę  poezję myśli spacerują nad morzem    2.2026 andrew   
    • @Mroki proza ale jeśli to wiersz , podlega dyskusji literackiej, nie wiem co napisać bo też tak czasem mam i trzeba się nie poddawać smutkowi , może trochę autorefleksji albo przeciwnie więcej działania...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...