Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

za ciasno tu dla nas
za wąskie łóżko
za dużo potrzebujesz ciepła

liczę kroki
z parku do domu
rachuję oddechy

byłam złą matką
nie umiałam
cię oswoić

pokruszę cię z lustrem
stopię ze śniegiem
wywabię z duszy

chcę zostać sama

Opublikowano

"byłam złą matką
nie umiałam
cię oswoić

pokruszę cię z lustrem"

Najlepszy fragment wiersza, który bardzo mi się podoba.
Całość jest dobra. W pierwszej strofie coś zgrzyta i radziłbym się zastanowić nad przeróbką.
pozdr
Ariel

Opublikowano

Pewnie macie rację co do zgrzytów i konieczności poprawek. Nie potrafię jednak spojrzeć na ten wiersz obiektywnie. Słowa tu znaczą moje bardzo konkretne odczucia, od których nie potarfię się odciąć. Jestem wdzięczna za wskazówki, gdyby nasuwało się Wam coś konkretnego będę jeszcze wdzięczniejsza;)

Pozdrawiam

miłka

Opublikowano

Tytuł jest nie zły, dość ironiczny, ale jednocześnie psuje trochę wiersz, bo za dużo zdradza.


"za ciasno tu dla nas
za wąskie łóżko" - to również jest o.k

"za dużo potrzebujesz ciepła" - zgodzę się z przedmówcami, że nie jest najlepsze tutaj to "ciepło"


"liczę kroki
z parku do domu
rachuję oddechy" - licze i racuję - nie potrzebne mówisz o tym samym, można to jakoś skrócić

"byłam złą matką
nie umiałam
cię oswoić" - to jest dobre! Zmusza na chwilę zastanowienia i dobrze oddaję klimat

"pokruszę cię z lustrem
stopię ze śniegiem" - znów mówisz o tym samym. Wudaje mi się, że "pokruszę cię z lustrem" lepiej oddaje zniszczenie, jest ładniejsze

"wywabię z duszy" - to zupełnie nie potrzebne, przegadane!

"chcę zostać sama" - i taka puneta wystarczy :)

Ogólnie nie źle. Tylko troszeczkę trzeba go "dopieścić".
Gratuluje!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Tak dla relacji  opartej na wzajemnym poszanowaniu   dla  melisy w kubku dla unikania cukru.   Dla  poezji po zmierzchu; rapującej dziewczyny z przedmieścia    Dla milczenia takiego, że  nie odpowiadamy na głupie pytania bo człowiek ma prawo do błędu     
    • @Charismafilos   Czy chodzi Ci o drugi acrostych    - „CISZA ZABIJA” - w kolumnie wciętej?   Kończy się o jeden wers wcześniej niż tekst główny. Ostatnie zdanie „Eskalacja na granicy nieporozumienia” nie doczekało się riposty. Ta nagła cisza po stronie „krzykacza” to moment, w którym tytułowa cisza faktycznie zaczyna „zabijać” relację.    A może tak:   Każde ciepłe słowo to ukojenie.                 Cieszę się, że o tym wspominasz. Owoce i warzywa to zdrowie.                 I właśnie dlatego je kupiłem. Chcę z tobą tutaj leżeć dziś.                 Extra, też miałem na to ochotę. Hamak bym sobie pożyczyła.                 Razem tam zaśniemy pod niebem. Ale przecież to tylko na chwilę?                 Przecież nigdzie się nie wybieram. Mycie to tak nudna konieczność.                 Lepiej nam idzie to we dwoje. Całe moje ciało należy do ciebie.                 I ja oddaję ci się w całości. I przypadkiem stłukło się, ot co.                 Ważniejsze jest to, że ty jesteś cała. Ewentualnie mogę zawołać fachowca.                 Opanujemy to spokojnie, bez stresu. Było tutaj tyle nieporządku.                 Ślicznie tu teraz wygląda, dziękuję. Innego ciebie nie chcę.                 Całym sercem wybieram właśnie nas. Eskalacja na granicy nieporozumienia.                 I niech tak zostanie na zawsze.
    • @Christine   Chrissy.   to Ty jesteś subtelnością, delikatnością z poetycką głębią oceny wiersza :)   a mnie się to tak bardzo podoba, że......no bardzo, bardzo :)   dzięki :)  
    • @Myszolak Krzew jeszcze brzydki, ale wkrótce tak pięknie ożyje, że tłumy będą się zatrzymywać, ciekawskie ptaki  przysiadywać, owady szukać schornienia. Nie uwolnisz się od uwagi mówek, świerszczy i innych stworzeń, nawet poeci będą o tym pisać... A ty zamienisz się w motyla, jak na przywoitą poczwarkę przystało. Wiersz fajny i prawdziwy. Mógłby być  nawet o mnie.
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...