Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

nasza muza org.fm


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Dagwnuczka wdraża się, teraz się z nią widziałam w Danii. pogadałyśmy sobie, porządkuje dokumenty, częstowała mnie ala kolą. bardzo uprzejma, ciągle mi coś podawała, a ja jej dziękowałam, a taki starszy pan mnie powoził po całym wybrzeżu w Danii, jestem zafascynowana tymi miejscami, nie spodziewałam się. mam nadzieję, że będę miała więcej podróży.  

Opublikowano

@valeria gratulacje, musi im na Tobie zależeć, to miło być docenianym. Byłam tylko w Kopenhadze, piękne miasto, niezniszczone podczas drugiej wojny światowej. A co to za Ala Cola. Takie cuda natury najbardziej mnie interesują. 

@Wędrowiec.1984 ten utwór, to taki emergency kit na stres...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@Dag myślę, że mnie polubili, cała rodzina. oni mają bzika na punkcie zdrowia, bo wszędzie widziałam ich ulubione ziołowe karmelki, też takimi zostałam poczęstowana przez nią, wyciągnęła z szuflady. zapytałam czy nie są anyżowe, ale ona, że nie są, są bardzo słodkie i dobre i też sobie cmokała. faktycznie domy są stare, smukłe, naprawiane z czasów wojny, bo okna mają dziwny mechanizm otwierania po bokach i są podgrzewane, żeby się nie osadzała się rosa. 

Opublikowano

@Dag one były trochę anyżowe, już im się smaki po prostu mieszają. trochę widziałam, ale aż tak nie miasta. podobały mi się bardzo ogrody króla i miasteczko Skodsborg, jedyne z białymi domkami i las gdzie królewska rodzina spędza czas na polowaniu okolice myśliwskiego pałacyku Taarbaek, tam przeważa liściasty las, teraz brązowy u dołu, no i zagęszczone mgłą morze oraz piękna plaża Bellevue. Także pojadę tam kiedyś latem.

Opublikowano (edytowane)

 

@valeria w przyszłości podam Ci nazwę klubu, gdzie na gitarze gra mój kuzyn. Może będziesz miała czas dla siebie w downtown. Tam tworzy właśnie w Kopenhadze Rene Kowalczyk. Uczy w szkole muzycznej, ale wieczorami daje czadu na gitarze. Jest dobry. Pozdrawiam 

 

@valeria a to właśnie z jego kanału

 

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Gość
Ten temat został zamknięty. Brak możliwości dodania odpowiedzi.
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Wolność

       

      Nie ma drugiego takiego słowa, które zrobiłoby tak oszałamiającą „karierę” w XXI wieku jak słowo wolność. Odmienia się je przez wszystkie przypadki. Manipuluje się nim na prawo i lewo. Wywraca się na drugą stronę tak aby znaczyło coś zupełnie przeciwnego, choć brzmi swojsko i krzepiąco. Propaguje się wolność wyboru i wolność od wyboru. Wmawia się, że można wybrać różne barwy wolności ale jednocześnie dodaje, że powinna to być barwa o określonej z góry nazwie. Można postawić pytanie: wolny wybór czy wolność wyboru? A co to jest wolność? Niektórzy „myśliciele” wmawiali, że wolność to uświadomiona konieczność. Wolność bywa mylona ze swawolą. Ale czy tak jest w istocie? Inaczej rozumie słowo wolność więzień w celi, a inaczej człowiek „wolny”. Dla więźnia w celi wolność oznacza rzeczywistość poza murami więzienia. Taki delikwent o tym marzy co to będzie robił, jak opuści mury więzienia: upije się alkoholem, napali się tytoniu, „trawki”, odwiedzi prostytutki..., no po prostu „zabawi się”. Taki człowiek jest podwójnym więźniem. Ma zniewolony umysł błędami moralnymi, które traktuje jako przejaw wolności. Kim zatem jest człowiek naprawdę wolny? To człowiek, który zna Prawdę. Prawdę, która wyzwala, a nie zniewala. Wyzwala z nałogów: alkoholizmu, narkomanii, seksoholizmu, etc. Wielu takich, którzy rozumieli wolność negatywnie zakończyło swoje życie przedwcześnie. Jaka to Prawda, która wyzwala człowieka? To Prawda Objawiona, którą możemy znaleźć w konserwatywnych kręgach Kościoła Powszechnego. Każdy, kto przyjmuje Prawdę, rozumie ją i wprowadza w życie, staje się wolnym człowiekiem, choćby był zamknięty w celi więziennej. Każdy, kto ma dobrze ukształtowane sumienie, uczy się siebie w kontekście nauk moralnych, doznaje czegoś więcej niż tylko doraźnej przyjemności. Doznaje wszechogarniającej radości, radości wewnętrznej, wewnętrznego poczucia szczęścia. Szczęścia, które polega na tym, iż udało się zrealizować w praktyce nauki moralne Mistrza z Nazaretu. Większość z nas zna obraz artysty malarza Delacroix „Wolność prowadząca lud na barykady”. Czy o taką wolność idzie? Czyżby rewolucja społeczna kiedykolwiek i komukolwiek przyniosła prawdziwą wolność? Czy raczej zniewolenie? Zwolennicy myśli rewolucyjnej uważają, że uczniowie Mistrza z Nazaretu są ograniczeni: tego nie wolno, tamtego nie wolno... . Tymczasem „my”, ojcowie i córki rewolucji, dajemy ludziom wolność totalną. Możesz robić co tylko zechcesz, co tylko przyjdzie ci do głowy. A to nie tak... . Granicą naszej wolności jest wolność innych ludzi. Prócz tego wszystkiego, wszyscy jesteśmy ograniczeni formą ludzkiej egzystencji (jako naturalną konsekwencję grzechu pierworodnego), a co za tym idzie tzw. „prawem naturalnym”. Doznawać wewnętrznej wolności, wewnętrznego szczęścia może tylko człowiek prawy, „dobry”. Czyż nie jest prawdą stwierdzenie, że gdy znajdzie się ktoś naprawdę dobry, to prędzej czy później takiego otrują (Sokrates) lub ukrzyżują (Jezus z Nazaretu). Cóż to za wolność dzięki której Mistrz kończy otruty lub ukrzyżowany? Otóż taka „wewnętrzna wolność” wedle niektórych jest wątpliwego dobra choć jest godna naśladowania i jest piękna. Tak w rzeczywistości nie jest; nie jest to wątpliwe dobro. Mistrz z Nazaretu zmartwychwstał (vide „Całun Turyński”) i cieszy się absolutną wolnością. I ci, którzy w całej pełni naśladują Mistrza z Nazaretu już tu na ziemi mają poczucie wolności absolutnej, która na nich czeka po śmierci. Więc wybór należy do ciebie, Czytelniku, albo wolność totalna albo wolność absolutna.

       

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach




×
×
  • Dodaj nową pozycję...