Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                      graphics CC0

 

 

                               (haiku)

 

 

Haiku – gatunek poetycki z Japonii okresu EDO (XVII – XIX wiek). Krótki wersowy utwór – ilustrujący stan chwili – emocji – wrażenia. Bardzo popularny również – iklasyk gatunku: Matsuo Basho – nazywany często ojcem haiku [hokku]. Najbardziej profesjonalna liczba sylab w trzech wersach – w tym haiku to: 5+7+5. (kilka moich haiku [hokku], tu niżej):

 

 

nihion

 

szkoła haiku

uczy – Matsuo Basho

kodeks bushido

*

na waleta

 

gdybym był królem!

walet pik marzy nocą

w talii królowej

*

rejs

 

skrzecząca mewka

lotna kurew na morzu

w eskorcie – alfons

*

niedopity

 

czym jest pragnienie

jeśli mży w człowieku?

zwierzenia zwierząt

*

lilie śmierdzą

 

Lilka i kwiaty

łodygą tylko w górę

wspiąć – do zapachu

*

(u)rodzaje

 

po co poezja

ciało to proza życia

dusza – to dramat

*

przebudzony

 

kosmiczny pokój

znów budzę się na wojnie

o – nieład Marsa

*

gniew nieba

 

grzmoty sakralne

ona pod jaśkiem szuka

Boskiego gniewu

*

chcieć niżej

 

niżej w potrzebach

myśli całkiem od spodu

IQ karzełka

*

od pasa w dół

 

wierność biała klacz

na czarnej grzywie zdrada

zgolić – na łyso!

*

aromaty

 

zapach – dusi zmysł

niedosyt wyobraźni

powonienia – mord

*

w sieci

 

męczy mnie pająk

z sieci elektronowych

owija w kokon

*

prognoza

 

kląć na pogodę

więc może obuć buty

i kopa z glana

*

merytorycznie

 

przyjeżdża Gretka

hosanna na Europie

w Polsce o faktach

*

kabała

 

wróżenie z fusów:

choroba polityczna

zwana amnezją

*

buta

 

litość doceniam!

ważna norma etyczna

wolę – bez łaski

*

wygrać

 

koło fortuny

toczysz je do kasyna

nie kupisz globu

*

proste

 

nie wierzyć w Boga

jakby naukę zmałpić

rozumkiem – Lucy

*

owies w głowie

 

w stajni Augiasza

wszyscy tylko do siana

w konie papieru

*

ekonomia

 

prawa rynkowe

handlara do handlary:

rzodkiew parszywa!

--

 

Edytowane przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W zasadzie hokku, trzeba by jeszcze waki, dwie siódemki, ale co tam, hokku podpinane jest pod haiku, takie haiku bez odpowiedzi. Wiemy, wiemy... o co chodzi ;)) Dzięki, fajnie że przypadło do gustu, notki z marginesów, Janku;)

.

Opublikowano

Lubię eksperymenty i nowatorstwo w poezji otwartej, ale jeśli utwór jest przypisany do danej formy, to jestem konserwatystką :) stąd tylko kilka przypadło mi do gustu z powyższych,  gdzie ducha haiku (hokku) odczułam.  I szkoda, że zapodajesz hurtem, haiku wg mnie zdecydowanie lepiej prezentują się solo.

Zdrówka

P.S. za Jankiem - super grafika  

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Japońskie pieśni wiązane haikai składają się z dwóch wersów z sylabami 5+7+5 i 7+7, i sumują z wielu takich strof - tworząc całość, każda strofa to część: 5+7+5 - to hokku, i 7+7 - to waki, haiku wyrywa z haikai to hokku i w językach odrębnych od japońskiego, dzieli na trzy wersy (o sylabach) 5+7+5. Gdy nie ma w tym rymu, a jest wrażenie, refleksja, to mamy pewien kanon. Opublikowałem zbiorowe hokku, bo stanowią całość (dotyczą wspólnej czasoprzestrzeni), a ponieważ nie zamierzam w tym dziale często publikować - raczej w ogóle ;) , no chyba, że się więcej tego uzbiera (i zacznie plątać pod nogami ), postanowiłem nie parcelować tych miniatur, zresztą dział przeznaczony jest także do innego rodzaju tego typu form. Cieszę, że się spodobało co nieco, fajnie, że jesteś konserwatystką w temacie czytelny format, bardzo to szanuję, pozdrawiam Ciebie ciepło ;)

Edytowane przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
    • Będę taką jaką chce mnie Świat się wykoleja w słownikach Pojedynczych przechodniów Zbiór pusty jest elementem Każdego zbioru ludzkiego też To ja dziś, ogłaszam się tym pustym Dobrze już, biorę to na siebie Jak zbyt słoneczne miejsce w autobusie bez firanek Mkniemy na południe Z tyłu Nocny Kowboj z kumplem Od którego idzie chłód Walczy skubani ze mną o pusty zbiór  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...