Droga

[Karina Westfall]

Z labiryntu ludzkich szeptów
Tłum ogromny szuka wyjścia.
Fala dźwięku część adeptów
Zatrzymuje koło przejścia.

Niewidoczne gołym okiem,
We śnie się usadowiło.
Strefa marzeń wraz ze zmrokiem
Ścieżkę odsłania zawiłą.

W starym zdjęciu bez zieleni
Droga w przejście z przeszłych wrażeń.
Ocean w słońcu się mieni,
Lecz samotny bieg wydarzeń.

Nad plaży zastygną kliszą,
Ciepły piasek pod stopami.
Ludzkich szeptów nie usłyszą,
Chociaż zbiera się tsunami.

Słuchawki na uszy włożone
Z muszli na plaży zebranych.
Idą teraz w swoją stronę
Przez czas nikomu nie znany,

Tylko sobie. Beznadziejność
W końcu ich ramieniem zgarnie.
W labiryntu głuchą senność
Wracają teraz niezdarnie.

Drogę do przejścia wskazują
Adeptom w sennych marzeniach.
Lęku przed śmiercią nie mają,
We śnie ich przecież zabiera.

Edytowane 18 Stycznia 2020 przez Karina Westfall (wyświetl historię edycji)

[Paweł Artomiuk]

Powiem tylko, ze nie wiem jak inni ale ja jestem Twoim fanem  <3

[Karina Westfall]

@Paweł Artomiuk Bardzo dziękuję za ciepłe przyjęcie i trafne uwagi. 

Czuję się zaszczycona i cieszę się, że moje pisanie przemawia do Ciebie. Oczywiście, ze wzajemnością. 

Pozdrawiam serdecznie. 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  bardzo udanie zaczynasz - warto cię czytać.

                                                                                                   Spokojnej nocy życzę.

[Karina Westfall]

@Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję za komentarz i ciepłe przyjęcie. Pozdrawiam serdecznie. 

[Lach Pustelnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zrób coś z tym. Zaburza rytm, jedna sylaba mniej się prosi:)

Tu też. Wyrzuciłbym "się"... Nad plaży  pochyłą kliszą?

Edytowane 18 Stycznia 2020 przez Lach Pustelnik (wyświetl historię edycji)

[Karina Westfall]

@Lach Pustelnik Masz rację. Przejdę się jeszcze tym wierszem parę razy na głos i poprawię go w paru miejscach. 

Dziękuję za cenne wskazówki.

Pozdrawiam serdecznie:) 

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

Podoba mi się Twoje rymowane tkanie przeplatanie, choć są momenty dla mnie niejasne, i być może trzeba by tam było coś podłubać. Zamiast tej fotki dałbym zdjęcie, puenta dobra, wiersz z apokaliptycznym egzystencjalnym klimatem, ale podany lekko, z melancholijnym oddaleniem (w liczenie średniówek się nie bawię). Pozdrawiam!

Edytowane 18 Stycznia 2020 przez Jan Paweł D. (Krakelura) (wyświetl historię edycji)

[Karina Westfall]

@Jan Paweł D. (Krakelura) Poprawiłam w paru miejscach. Dziękuję za sugestię o fotce. Zdjęcie też bardziej mi tu pasuje, więc poprawiłam. 

 

Dziękuję i pozdrawiam :) 

[Sylwester_Lasota]

Tutaj rytm się strasznie kołysze, a w jednym (tylko chyba) miejscu masz o jedną sylabę za dużo, co powoduje kolejne zaburzenie w czytaniu.

Pozdrawiam