Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   Stworzyłaś sobie rozmówcę idealnego - nie człowieka z ego, lecz formę czystą. Wiersz nie zrani, nie opuści, nie wywyższy się, bo jest tobą i nie-tobą jednocześnie - paradoks twórczości. Znalazłaś w słowach to, czego w ludziach brak - obecność bez ciężaru, bliskość bez lęku. Wiersz nie żąda, tylko jest, towarzysz doskonały, bo stworzony z ciebie samej - i dlatego prawdziwy najbardziej. Świetny! 
    • @Mitylene  "Nieśmiertelnie dogasając" - o piękniejszej sprzeczności nie da się pomyśleć. To właśnie jest poezja. :) 
    • @Amber   Królowo śniegu.!  brylanty i kryształy, podano do stołu :) w bieli.    śliczny wiersz :) 
    • siedzimy na śniegu zaklinając nadchodzące lato ma przynieść więcej ciepła niż chuchanie w dłonie   to zamknięty sen nie będziemy go karmić resztkami zaczniemy od nowa — zimą najlepiej kurczą się wspomnienia topnieją ślady   po chłodnych słowach rozpalimy wiersz będzie miał barwę wschodzącego słońca i powiesz o mnie: słońce   śniegu warta odgrzeszę przystań by na drogę został tylko śmiech   i grzech
    • @andrew Bardzo dziękuję! Tak czasami mamy! :))) Pozdrawiam.  @KOBIETA Serdecznie dziękuję!  Pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...