Rzecz to na portalach znana,

[kot szarobury]

Rzecz to na portalach znana,
urazili grafomana,
mały człeczek z wielkim ego
obrażony do żywego.
Nie usiądzie, nie przeżyje
nim krwi sprawcy nie upije,
sapie, pufa, nosem kręci,
w komentarzach bzdury smęci.
A koledzy są od czego?
Hurra!!! Kupą na jednego!!!

(I w bliźniego)
Rzecz to na portalach znana,
urazili grafomana.
Co się ma na wiersze silić?
(Wena poszła gdzieś w tej chwili).
Podbuduje swoje ego
gdy napluje na drugiego,
wszyscy wkoło to karzełki,
on jest za to zdolnyy, wielki.
Rzecz to na portalach znana...

 

Edytowane 20 Grudnia 2019 przez kot szarobury (wyświetl historię edycji)

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

W nocy słychać dziwny dźwięk:
Czy to pustej szklanki brzęk?
Czy zbolałej duszy jęk?
- To poeta muzę dręczy
licząc, że mu się odwdzięczy.
Duszę pierze i na sznurze
suszy ją, lecz nie chce nóżek
muza swoich mu rozłożyć
by podniebnie mógł chędożyć…

- Straszny z ciebie jest maruda,
a mi nawet nie drgną uda…
Jęczysz, dręczysz, straszysz grobem,
a ja mokra się nie robię,
twoje malownicze blizny,
tylko nastoletnie cipki
może w stanie są poruszyć.
Mnie- trzask z bata, byle słuszny!
ale na to nie masz siły,
tobie spieszno do mogiły.

Widzę, znów otwierasz okno?
A mi wciąż tam niewilgotno…
Prosisz mnie o dar natchnienia?
Może zgodzę się "na lenia"?
Żartowałam! Nici z tego,
zamiast pisać składaj Lego.
Na co ból mi twój banalny,
mówisz, że egzystencjalny?
mówisz, że się kłócisz z Bogiem?
Weź już przestań, bo nie mogę!
Mówisz, że się bardzo starasz?
u mnie ciągle jest Sahara
i pustynne wichry wieją-
- kości miernot tam bieleją...
Czas poszukać już innego,
który lepszy jest do tego,
a ty dzisiaj z sobą zgrzeszysz,
proszę cię, już nie bądź śmieszny,
na nic chłopcze twe pogróżki-
- nadal razem trzymam nóżki,
bo ich tanio nie odmykam.
Ach, gdybyś ty chociaż umiał
używać języka…

 

 

Poznaj Panią ;)

Edytowane 19 Grudnia 2019 przez Krakelura (wyświetl historię edycji)