Dogmat stajenki

[kb.]

Ojciec w niebiosach a matka krząta się przy żłobie
wyścielonym przemokniętą warstwą siana. To z płaczu,
ale żeby nie zgniło gdy w skronie cieśli opiekuna wejdzie sen.
Niepokoi wzajemne posłuszeństwo bo przecież kiedyś urośnie,
by iść przed siebie rozwiewając tkaną suknię.
Tymczasem ciszę kołysze dziecięca niewinność,
umęczona w promieniu tysięcy lat od nie najlichszego
spośród głównych miast Judy. Oczy otwarte na życzenia
wesołych świąt.

[Gość]

@kb.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mogłabym zacytować cały wiersz, ale ten właśnie fragment  czytam już kolejny raz. Uwielbiam Twoje wiersze, ale Ty to już wiesz. Pozdrawiam

Edytowane 18 Grudnia 2019 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Jestem za wzdłuż i szerz  -  podoba się bo przemawia...

                                                                                                              Pozd.

                                                                                            

[kb.]

@calluna z tym fragmentem miałem niegdyś kłopot, i posłuchałem pewnej rady korekcyjnej tak jakoś po roku. warto było :))

@Waldemar_Talar_Talar cieszę się Waldku, dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 19 Grudnia 2019 przez kb. (wyświetl historię edycji)