Różղҽ Ɱíղí Տzօɾեყ

[Dekaos Dondi]

 

tak długo pod kimś wybierał glebę

że w końcu sam zakopał się w biedę

  

                *

chciał złapać krokodyla

przerobić skórkę

na buciki właśnie

marzył i zapomniał

że zwierzak ma paszczę

 

                   *

tak bardzo wzbił się ponad

że w samotności skonał

 

           *

małe gówienko

pyta tatusia

co tak tu śmierdzi

że do wymiotów

zaiste nas zmusza?

powiedz proszę

co to za zapach

 

synu

ty nie wiesz?

to mój kolega

wokół nas lata

 

         *

strzałka czasu

wciąż w dupce nam wierci

im dłuższe wiertło

tym bliżej do śmierci

 

           *

miłosierny diabeł

z łezką w kopytku pyta

chciałeś tu przyjść

czy umysł twój chory

 

ty też byś chciał

miałem już dość

tych białych skrzydeł

wokół gadały same anioły

 

   *

buda

wolność zyskała

uwolniła się od pieska

teraz jej smutno

bo nikt w niej nie mieszka

 

          *

po co mi ucho

pomyślał dzban

jeno kłopot

z paskudem mam

na domiar złego

mnie oszpeca

 

złapano bez ucha

 

wyślizgał się biedak

i rozleciał

 

         *

piłeczka stuka

dopóki ścianę

może odszukać

 

             *

dlaczego tyś wredny

teraz właśnie?

 

przepraszam kochanie

skradziono mi maskę

 

         *

gorący piecyk

kochałem wytrwale

lecz zapomniałem

że jestem bałwanem

 

          * 

wnerwiony lis

zdjął kruka z drzewa

ptak był nieznośny

a zatem chytry

wyrwał co trzeba

 

monstrum widziało

w tym lesie nie jedno

z lisa zostało

ogona ledwo

 

          *

kiedyś miałem

pazerną dupę

 

tak zaślepiony

 

razem z dobrymi

zjadłem zepsute

 

           *

szybuje wiecznie

w kosmosie człowiek

aż nagle słyszy

słowa w głowie

 

tak wysoko

wzleciałeś człowiecze

że zapomniałeś

na ziemię zlecieć

 

              *

na cholerę złota łopata

skoro dół niepotrzebny

 

            *

został rozjechany

chociaż nie był stary

przestano dostrzegać

szarego na szarym

 

            *

powiedział idiota

do durnego głupka

wygońmy odmieńca

parszywego czubka

  

           *

siedzi małpolud

po walki trudzie

ciesząc się tym

że jego kolega

ma lepszą maczugę

 

siedzi znowu

po walki trudzie

z zawiścią spogląda

stał się ludziem

 

           *

kochana świnko

powiedz proszę

dlaczego tak

chyżo uciekasz

 

jak mam biedna

nie uciekać

 

ktoś mi podłożył

człowieka

[Konrad Koper]

Masz talent !

 

 

[Dekaos Dondi]

@Konrad Koper →Dzięki:) Tak różnie piszę.→ Pozdrawiam:)