Loosing my edge

[Lahaj]

Taaa, powoli tracę węch,

ale widziałem jak płomienie obejmowały garbaty nos Indiry Gandhi w 1984.

Odpadam, powoli tracę wzrok,

ale widziałem jak przecierali oczy ze zdumienia francuscy generałowie w maju 1940

- od wtedy nie ma już Francji.

Odpadam na dobre, 

ale byłem, byłem tam, na pierwszych koncertach Świetlików

- Marcin Świetlicki był nieomal przystojny.

Taaa, powoli tracę słuch, wypadam z obiegu, 

ale słyszałem Portishead na Glastonbury w 1998

- spóźnili się 3 godziny, gdy wyszli na scenę nie miało to znaczenia.

Tracę oddech - koniec kwietnia 1986 - był ciepły dzień, zapowiedź lata,

nikt nie mógł przypuszczać, że w powietrzu unosi się radioaktywna chmura z Czarnobyla

- to mogło mieć znaczenie.

To pewne, powoli tracę rozum

Przyznaję, że przez te wszystkie lata nie zrobiłem z niego większego użytku. 

 

Dzieciaki za moimi plecami,

dzieciaki przede mną 

jestem trochę passe, to oni są na topie,

ja z niego spadam,

turlam się, turlam.

Mlodzi są głodni,

ich zmysły są ostre,

mają intuicję,

lepiej rozumieją zmiany wokół,

ale nie widzieli pełni nad Tworylnem podczas Rainbow Gathering w 1991. 
Dobrze wyglądają i naprawdę umieją być mili, są wporzo.

Nie było ich jednak na Chemicalsach na Stegnach w 2002,

kiedy Ziółek nie nazywał jeszcze tego openerem. 

Edytowane 24 Listopada 2019 przez Lahaj (wyświetl historię edycji)