z dedykacją dla

[23.]

gdy nie masz już o czym
a tego więcej chcą
spływa poetyckość
zostaje czysty błąd

 

Mała Iga słyszała mnie
widziała mnie ciemność
nie byłem poetą
każdy większy bardziej szczerzy kły
i z marginesu kiedyś mnie zdejmą
także...chociaż lepszy niż nikt. 

 

Tutaj żeby być
trzeba twardo patrzeć w guziki
myśląc o nich oczy widziałem
surową rzeczywistość tasakiem
w brata siostrę bluzgi krew
krwawym poetą być
po trupach zamiast przez
a miłość mieć za nic. 
 

[Deonix_]

Ojej, co tu się stało...

Pierwsza zwrotka brzmi najładniej.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Do tego miejsca tekst idzie w miarę zgrabnie, dalej już trochę nieporadnie, wybacz.

Wprawdzie wygląda mi to na wiersz autoterapeutyczny, ale się poprzyczepiam trochę, dla Twojego dobra :)

Ciekawi mnie, kto jest adresatem, mam pewne podejrzenia... ale nie będę ich ujawniać :))

 

Trzymaj się ciepło,

 

D.

 

[Paweł Artomiuk]

"krwawym poetą być
po trupach zamiast przez
a miłość mieć za nic. " 

 

To jest nawet spoko, reszta mnie nie przekonała. 

[Justyna Adamczewska]

Cześć NN :

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakże to rozumiem. 

 

Spływ Dunajcem, hej, hej, zostanie na mieliźnie, nie hej, hej. Woda... to czystość - dla mnie oczywistość. 

 

Błędy wypisuje się na marginesie. Różniste błędy. Tu dążenie do doskonałości, wieczna praca. Wg mnie dobry wiersz. :))

Bałwan. 

[23.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za miłą wizytę, Justyno ;) Pozdrawiam