Capella Koza

[Gość]

przyprawiam się tobą

mówią że nie muszę
połączone pasją
wydziergane dusze

 

układam się rondem
w jasną stronę słońca
błękit mój pochłania
szarość twa bez końca

 

codzienne obrazy
ostrzeją w przebłyskach
zaciągam się życiem
potem wszystko pryska

 

wygaszam twe prośby
żale miną kryję
chwytam za kapelusz
czuję że przeżyję

 

rozdzielić nas chcieli
miksturą tą anty
zamknęli nasz związek
w znane im warianty

 

przymykasz mi oczy
swymi powiekami
podajesz mi rękę
jesteśmy już sami

 

wysławiam się tobą
wrysowuję w płótno
ugniatam cię gliną
już mi nie jest smutno

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 15 Października 2019 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[Ast Voldur]

Super.Tyle ode mnie.Pozdrawiam:)

[Gość]

@Ast Voldur i tutaj cyk cyk, co autor Ast miał na myśli... pozdrawiam Cię serdecznie

[Ast Voldur]

Gołym okiem widać,iż jest Pani dobrym twórcą.Były co prawda w jednym z wierszy pewne potknięcia ale nikt nie jest idealny.Przyznaję - nawet ja:)Hahaha.No co?Mam Pani postawić pomnik?

[Gość]

@Ast Voldur nie poproszę o więcej dobrej muzy... kończę, bo zmieni Pan zdanie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Ast Voldur]

(szuka w archiwach - IV piętro(Death Metal):)

 

Ot tak do poduszki:)5 miażdży.Miłego odsłuchu.

[Czarek Płatak]

Dag, jesteś poetką wszechstronną. I na biało, i na kolorowo (tzn. rymowo). Tutaj świetnie oddałaś miłość i związek i was, którzy mi się z jin i yang kojarzycie jakoś ;)

[Gość]

@Czarek Płatak tak...dom wypełniony obrazami, wierszami...w perspektywie gliną zastygłą

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Znaczy ceramiką? 

[Nata_Kruk]

Pominęłam ten wiersz, a szkoda by było przemilczeć. Przyjemna, wyciszająca chwilę czytania, treść.

Pozdrawiam.

[Gość]

@Nata_Kruk @Nata_Kruk emocje w sztuce zamknięte na zawsze, teraz tylko spokój.... przynajmniej w tym kapeluszu.