Zaufa-nie

[Aneta Paradysz]

pieszczę jabłko

pierwszy kęs
mówi mi
dojrzałe

ufam mu

pozwalam dotykać
od środka

samotność
kuli się w kącie

na chwilę

ferment cierpki
krzywi usta

zwracam

zgniłe

[Dotyk]

Pierwsze "spojrzenie" na wiersz.....coś....
drugie....
trzecie...........wielki wiersz

ZAUFANIE ZAUFA-NIE

Mirka

a taki malutki..a tyle...

[Kai_Fist]

dla takich wierszy warto na forum zaglądać,
fakt, czytam wszytkie...
ale Twoje lubię szczególnie

Pozdrowionka,
Kai Fist

[seweryna żuryńska]

pięknie ... w twoim ogrodzie
gdybyż można bylo wyraz ..."zwracam"... zastąpić innym o mniejszych konotacjach negatywnych
wiem, że zasadny, ale nastrój chyba burzy
a może to tylko moje asocjacje

ukłony

seweryna

[Aneta Paradysz]

Dziękuję serdecznie za komentarze.

Seweryno, miało być ostrzej, ale zaniechałam.

Pozdrawiam
Aneta

[nadia_romanof]

świetny wiersz, naprawde, oszczedność słów, a ile w nim treści:)

wracam przeczytać go jescze raz
pozdrawiam
Nadia

[Seweryn Muszkowski]

Jest tylko jeden mankament, Pani Aneto, owszem: wiersz ładny, ale gdy przeczytałem dwa pierwsze wersy, wiedziałem już jaka będzie pointa. :(

Kłaniam się.

[La_crimosa]

Przeciez to nie jest powiesc kryminalna tylko klarownie i napisany, dobry wiersz.

[sterowiec]

caly dzien mnie kusilo zeby to napisac, potem siadl serwer, potem inne sprawy ale nie daruje, pisze:

kiedy zaczynalem czytac ten wiersz czulem ze bedzie swietny, tak prowadzony, tak stopniowany, zdanie po zdaniu, no po prostu napiecie rosnie..i nagle brzdek, ideal siegnal bruku, straszne co tam po srodku uczynilas i pociagnelas juz do konca, zal takiego poczatku...
takie wiersze mnie najbardziej smucą...a cięzar zaczyna sie od slowa "samotnosc" i az sie chce wyjsc, i wychodze ( jak to w rejsie bylo) tylko ze nie z kina ale z tego wiersza

pozdrawiam

[Aneta Paradysz]

Kochani, nie ma o co kopii kruszyć; cieszę się z każdej krytyki, jeśli tylko poparta jest logiczną argumentacją.

Paniom dziękuję za zrozumienie i miłe słowa, Panom natomiast spieszę z odpowiedzią.

Sewerynie, ...chciałoby się rzec „o ironio” , jabłka , jak to jabłka są raczej przewidywalne, jeśli się ich nie zje to z reguły czeka je jeden los ( o szarlotce nie wspominam, to nie dział kulinarny), ulegają gniciu. A tytuł wiersza chyba nie pozostawia złudzeń co do treści.
Nie smuć się, myślę , że nie Ty jeden przewidziałeś koniec. Czy to jest wada wiersza, nie wiem, nawet jeśli tak, nie martwi mnie to, napisze kolejny, bardziej trzymający w niepewności ;)) ...przynajmniej spróbuję.


Sterowcu, nawiązując do wzrostu napięcia, zapraszam do przeczytania wiersza „oddech” ;))
A poważnie, bardzo się cieszę, iż mimo tak wielu trudności, zechciałeś jednak odwiedzić mój wiersz. Szkoda tylko , że tak szybko wyszedłeś , ale może jeszcze tu wrócisz? :))
Jeśli chodzi o treść wiersza – uznałam za zasadne potraktowanie tego tematu w taki, a nie inny sposób – sam powiedz, czy utrata zaufania nie kojarzy Ci się z czymś drastycznym? ( jak sam to barwnie ująłeś ”sięgnięciem bruku”). Chciałam, żeby zabrzmiało to ironicznie i gorzko; jeśli przy tym zapomniałam o poetyce, hmm...uważam, że tak jest dobrze.
Nie będę broniła tego tekstu, jeśli ma się obronić, zrobi to sam. Jeśli nie, płakać nie będę, napiszę kolejny.

Dzięki za odwiedziny i szczere wypowiedzi.

Konstruktywna krytyka zawsze mile widziana.

Pozdrawiam serdecznie
Aneta