Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

stworzone by cieszyć
uśpione ciało miłością

rzeźbią wrażliwością
uśmiech rozkoszy

zdobione nutką fantazji
spychają smutek

odziały myśli
niezłomnym zachwytem

projektowane iskierką
mych oczu

dojrzewają

aby ponownie wspiąć
się po tronie błogości

Opublikowano

Łukaszu, wiersz ciekawy ,pełen autentycznych określeń ale myślę , równie jak p.Witold ,iż byłoby ciekawiej zrobić wersyfikację wiersza a jeśli chcesz pozostać przy obecnej formie , to zmieniłabym zapis ostatniej zwrotki
się po tronie błogości >
na

po tronie błogości
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy Cudowne opowiadanie, pełne misternie splecionych wyobraźni i napięcia. Końcówka jest niemal filmowa... Opowiadanie w ogóle kończy się w momencie, w którym wielu jeszcze by coś dodało. A tak — każdy może sam dopisać dalsze losy bohaterów. Takie zakończenia są najlepsze

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      No i, ta dedykacja. Bardzo Ci dziękuję
    • @Alicja_Wysocka Miło to fajnie , nie chcę jednak żeby było miło tam gdzie powiedzmy spawarka
    • Pewien fakt jest nie do zbicia: brakło w naszym związku życia. „Póki śmierć nas nie rozłączy” –  toż to zawsze źle się kończy. Ten krzyk ciągły, bezrozumny był dziś gwoździem do twej trumny. Powierzchownie jesteś słodka, za to martwa już od środka. Twoje ciało bywa sztywne; trochę mnie to kręci, dziwne… Ciągle wpędzasz mnie do grobu. Na nas nie ma już sposobu. Jestem w dołku. Boli głowa. Czas ten związek więc pochować.
    • @Simon Tracy   Przeczytałam z zainteresowaniem, dobry tekst, chociaż długi. Może trochę za długi -ta opowieść o potworze - kobiecie która zjada dom  - nie wiem czy koniecznie.  Ale ogólnie spodobał mi się. Pozdrawiam.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...