żółte, szare, białe

[Lidia W]

żółte natarcie jesieni

ścieżki się mienią deszczem

a on to ze mną doceni

ten szary dzień i jeszcze

 

tyle więcej dni jak ten

wyblakłych jak zapomnienie

lub jak wczorajszy sen

wszystko będzie zdarzeniem

 

jakiego nie było wcześniej

choćby to samo ciasto

mój fotel, lampka i jesień

stawiając kroki przez miasto

 

ucieszy mnie, że jest szare

mokre i ciągle w pośpiechu

bo będę go mieć na stałe

wracać do jego uśmiechu

 

do ciepłej dłoni w mojej 

gdy mróz już mocno trzyma

wzruszona śniegiem stoję

to moja pierwsza zima

 

 

[Sylwester_Lasota]

Całkiem nieźle :)

Pozdrawiam

[Lidia W]

@Sylwester_Lasota Dziękuję pięknie i także pozdrawiam ;)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie ma za co. Wróciłem do wiersza i myślę sobie, że całkiem nieźle, to trochę za mało. To jest naprawdę dobry wiersz. Zastanawiam się o kim opowiada. Na pewno jest to ktoś bliski. Tata może?

Edytowane 9 Września 2019 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[Lidia W]

@Sylwester_Lasota Raczej o nowej miłości, przez którą wszystko wydaje się nowe i "pierwsze" :)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ok. To było moje pierwsze skojarzenie, ale to trzymanie za rękę w pierwszą zimę zawiodło mnie na inne tory.

Powodzenia :)