Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Tekst powstał z inspiracji wierszem Waldemara Talara

 

 

Każdy jakieś ma wspomnienia,

każdy coś tam w życiu przeżył,

z dnia na dzień nasz świat się zmienia,

doznań krąg się ciągle szerzy

 

Ech, wspomnienia żartów, wzruszeń

w kawalerskim jeszcze gronie,

ale o nich zmilczeć muszę,

szczególnie przy mojej żonie.

 

No a z żoną – cóż, to życie,

różnych wspomnień pociąg cały,

czasem smutek wkradł się skrycie.

czasem gęste łzy się lały.

 

Ale częściej, znacznie częściej

były w naszym życiu całym

chwile, w których kwitło szczęście,

i wesołe nuty grały

 

Lata lecą, wszyscy wiemy,

że czas się nie pieści z nami,

przykre, lecz wkrótce będziemy

żyć już tylko wspomnieniami

Edytowane przez AnDante (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Witam -  cieszy mnie ze mój wiersz zainspirował.

Mądrość  kończy twój wiersz -  czas ucieka ale

wspomnienia zostają i będziemy musieli  z nimi 

żyć czy nam się to podoba czy nie.

Bo wiadomo że są różne raz gorsze raz lepsze.

                                                                                                       Pozd. 

 

.

 

Opublikowano

Ani woda nie zaleje, ani ogień ich nie strawi.

Bedą żyły jeszcze w wierszach.

A ja mam takie:

 

Pośród starych zmurszałych drzew
co bledną już w zapomnieniach,
w głębokim cieniu ławeczka,
A na niej siadają wspomnienia.

 

Ludzie nie mogą ich widzieć
to jedno, mniejsze – jest jego,
a drugie, smutniejsze – to jej
tak siedząc, czekają czegoś.

 

Czasem przechodzi nadzieja
i z żalu musi zakwilić,
nad tymi, co śliczne wspomnienia,
bez siebie tu zostawili.

:)

 

Opublikowano

nim zostaniesz wspomnieniami

jeszcze wiele musisz przeżyć

czasem coś dostaniesz za nic

los w uśmiechu zęby szczerzy

 

bywa stracisz coś przypadkiem

coś zaboli w głębi serca

myśli przyjdą ot nierzadkie

i refleksja powolniejsza

 

lecz przeszyje cię na wylot

obezwładni swą prostotą

i wykrzykniesz z całą siłą

żyjąc byłem ja idiotą

 

i odmieni całe życie

twe wartości mając za nic

to się stanie - wyznam skrycie

nim zostaniesz wspomnieniami

 

:)

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • SZANTY:     Szkwał, łajba się kołysze Świst Neptuna w uszach słyszę Ster na lewo – kapitan krzyczy Majtek trzęsie się i ryczy   Szczury lądowe co z nami płyną Trzęsą się i wyją   W dali okręt i piraci Patrzę w twarze braci Ci drą się na te szczury Szable, i z krzykiem – do góry   Statkiem buja i kołyszę Przerażony wyję, dyszę   Huki armat, ogień płonie Statek buja, prawie tonie   Piraci w burtę już stukają I nasz statek napadają Dwie piratki – panny dwie Piękne jak we śnie   Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż   Pierwsza – legenda, i pies u boku Już gotowa jest do skoku Abordaż lada chwila Statek nasz ich okręt mija   Druga cicha lecz groźniejsza Nawet fala od niej mniejsza Zginąć cięciem ostrza jej To zaśpiewać hejże-hej   Już krew bucha i bucha Z rozdartego szablą brzucha   Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż   Litości wielkie fale Ach, litości dwie dziewczyny w szale Myśmy zwykli marynarze Jak z obrazka nasze twarze   Szczury lądowe bierzcie Wierzcie nam, ach, wierzcie My za morzem, my za wami Dość nam przygód ze sztormami Wy – piękne, mądre Darujcie – do tawerny i na flądrę   Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Szukanie odpowiedzi gdzieś na zewnątrz, w wiośnie, która jest czasem przemian - czy na pewno już czas...   Rozchyliły się dzisiaj chmury, jak gdyby wiedziały, że to pora... ale czy to także twoja pogoda?
    • pytała się pani pewnego doktora czy lepiej dać z rana czy lepiej z wieczora ? z wieczora dobrze dać by się dobrze spało a z  rana poprawić  by się pamietało...   Astat. Wanad. German. galaktyka  zakrzywia czasoprzestrzeń jak wafelek w rurce z kremem czy kremowa rewolucja zwycięży ?   to dla ciebie.... ...towarzysz Lenin czuwał  bezsennie w Smolnym ażebyś  nie był głodny i żebyś  buty nosił !!! nech się święci 1 maja....  Gucio Tekla i i pszczółka Maja !
    • Gram na fortepianie  Dla was drogie panie!   Zanim poczujemy Ostatni podmuch    Wiatru na skórze   I zanim uderzy nas  Ta wielka fala ciepła    Gram na fortepianie  Dla was drogie panie! 
    • Aga, senne domeny Nemo denne - saga.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...