Tam, daleko

[Bartosz]

Tam 

Daleko w oddali

Na bezkresie bezludnych

Stepów bezdroży

Tli się

 

Życie

 

Zatrzymane w świetle okien

Ogniu kominka

Zapachu chleba

Skrzypieniu podłóg 

I otwieranych okiennic

 

Bo kiedy nasze myśli błądzą

Pomiędzy błahymi problemami

Uczuciami pięknymi

Myślami grzesznymi

 

Gdzieś w oddali

Żarzy się

 

A codzienne ciepło

Ogrzewa zimne skały

Zmiękcza spojrzenia

Gór wrogich

Mórz głębokich

Wąwozów

 

Bo tam jest żar

Domu zapomnianego

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ależ piękny obraz. Rozmarzyłem się dzięki Tobie, a żaru domowego ogniska nie zapomnę nigdy. :-)

[Justyna Adamczewska]

@Bartosz, Dość podniosły wiersz. Poruszasz w nim wiele tematów, ale dostrzegłam przewodni:

 

Ciepło:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

 

 

 

 

Piękne jest również to:

 i  to:

 

:)) Pozdrawiam serdecznie,gratuluję tak ładnego wiersza. J. 

 

 

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wybrałam fragmenty, które najbardziej mnie wzruszyły i połączyły się ze sobą w mały wiersz. Wybacz tę kombinację, ale nie mogłam się tej ich "sile przyciągania: oprzeć :) Bardzo piekne, delikatne i jednoczesnie ważne przesłanie. Pozdrawiam :)

[Bartosz]

@duszka @Justyna Adamczewska @Wędrowiec.1984 Dziekuję bardzo za komentarze i serduszka :). Pozdrawiam, B.