Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Konserwatyzm

Karol Żandarski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Karol Żandarski

Karol Żandarski

Opublikowano
Opublikowano

Urodziła się w konserwatywnej rodzinie.

 

Od dziecka mówiła pacierz, bo tak nauczyli ją rodzice.

 

Co niedzielę do kościoła, jak każe obyczaj.

 

Nie poszła z nim przed ślubem, chociaż chciał. Zewnętrzne formy zostały zachowane.

 

Urodziła mu trójkę dzieci.

 

Trudziła się w pracy i w domu, chciała być dobrą żoną. Pamiętała o przykazaniu.

 

Tradycyjnie poddana mężowi jak jej matka, oddała mu pierwszeństwo w wychowaniu dzieci.

 

Dożyła późnej starości, bo nie paliła papierosów.

 

Tak wolę Bożą spełniła, a to było mądre.

 

Odchodziła szczęśliwa. Liczna rodzina płakała.

Czarek Płatak

Czarek Płatak

Opublikowano
Opublikowano

A według mnie patriarchat stoi u podstaw większości nieszczęść na świecie. Tych małych i tych większych. Obok religii, którą nota bene również w większości przypadków charakteryzuje. 

Konserwatyzm też dobry w sumie dla konserw ;) 

Bez urazy mam nadzieję 

Pozdrawiam 

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Czarek Płatak
      dzień 4

      Przez Czarek Płatak · Opublikowano

      To dobry przykład wiersza, który nie próbuje 'robić poezji' na siłę - siła siedzi w zmęczonym, przygaszonym tonie, jakby podmiot mówił ostatkiem energii i właśnie dlatego brzmi wiarygodnie.   Najmocniej działa zestawienie kruchości z ciągłą gotowością do obrony: nawet światło i 'przejściowe promienie' nie przynoszą ukojenia, tylko pokazują człowieka, który już odpoczywać nie potrafi.    
    • Czarek Płatak
      Mamie

      Przez Czarek Płatak · Opublikowano

      Ten wiersz jest gęsty od obrazów i momentami niemal oniryczny - bardziej działa atmosferą oraz muzyką języka niż linearną opowieścią, co akurat dobrze współgra z tematem pamięci i utraty. Najbardziej zostają frazy, w których konkret nagle miesza się z abstrakcją ('torfowe przedramiona', 'blaszane sieroty'), bo brzmią jak próba nazwania emocji, dla których zwykły język okazuje się zbyt ubogi.  
    • sisy89
      momenty

      Przez sisy89 · Opublikowano

      @andrew dziękuję i wzajemnie, pozdrawiam :)
    • Czarek Płatak
      Eszcze dali

      Przez Czarek Płatak · Opublikowano

      Najmocniejsza rzecz w tym tekście polega na tym, że gwara nie brzmi jak ozdobnik ani folklorystyczna dekoracja, tylko jak naturalny sposób odczuwania świata — dzięki temu obrazy mają w sobie coś bardzo pierwotnego i 'ziemskiego'. A końcówka z pytaniem 'czy Tobie nie jest zimno?' nagle wyprowadza tekst z pejzażu i robi z niego wiersz o nieobecności oraz pamięci; wtedy cały wcześniejszy krajobraz zaczyna wyglądać jak próba ogrzania kogoś samym językiem.  
    • Czarek Płatak
      Dlaczego III

      Przez Czarek Płatak · Opublikowano

      To ciekawy tekst, bo nie próbuje wybierać między legendami, tylko pokazuje, że polska tożsamość została zbudowana właśnie z nieustannego sporu - Piłsudski i Dmowski są tu bardziej dwoma żywiołami niż przeciwnikami. Najmocniejsze są momenty, gdy wielka historia nagle pęka w osobiste pytania 'dlaczego' - wtedy patos przestaje być pomnikiem, a zaczyna brzmieć jak prawdziwy ludzki koszt niepodległości.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...