Niekonieczne

[Milena]

gdyby naturalne
mogło stać się święte

 

mógłbym napisać baśń
ale to za slodkie

 

twoje kości
wgniatają się w moje
 

przebijają
codzienność oczu
 

wypływają
lekkim potokiem zmysłów

 

nigdy nikt
nie zatańczy z nami
tańca szarańczy

 

bo nie pozwolisz

[beta_b]

Pl pisze w r. męskim (błąd czy kombinacja alpejska?). Zarzuca coś dziwnego w relacji, że nie ma w niej naturalności a jest... zaborczość? "Bo nie pozwolisz". Szarańcze kopulując wytwarzają serotoninę, im bardziej są najedzone tym więcej kopulują. 

 

Przymus związku (codzienność oczu) bez przyjemności?

To nie jest to (miłość?) iluzja opadła?

 

Jak dla mnie: jest rys zniewolenia, bez udziału świadomości o co chodzi. Głód wewnętrzny, reszta prosta. bb

[hiamon]

spójrz w słońce :)

[Sylwester_Lasota]

Mileno, dosyć trudny ten wiersz, ale chyba stworzyłem sobie jakąś jego interpretację, przy założeniu, że PL zwraca się do Boga.

 

gdyby naturalne
mogło stać się święte  - w takim przypadku naturalne, nie zawsze jest święte, a często nawet przeczy świętości

 

mógłbym napisać baśń
ale to za slodkie - więc te wersy wydają się logiczną konsekwencją dwóch poprzednich. (tutaj masz literówkę l-ł)

 

twoje kości
wgniatają się w moje - Bóg jest duchem, ale chrześcijański Bóg ma Syna Wcielonego, który jest nim samym. Wzięcie Jego krzyża na siebie jest w jakimś sensie złączeniem się z nim.
 

przebijają
codzienność oczu - tu już nie trudno sobie wyobrazić wrażliwą osobę wpatrzoną w ukrzyżowanego Syna Bożego,
 

wypływają
lekkim potokiem zmysłów - którego jednak odczuwamy również zmysłowo, ponieważ nie jesteśmy się w stanie oderwać od naszej zmysłowości i całkowicie przenieść w sferę ducha.

 

nigdy nikt
nie zatańczy z nami
tańca szarańczy - tu tekst zaczyna się zapętlać, następuję przeniesienie do początkowych wersów mówiących, że porządek naturalny nie powinien być utożsamiany ze świętością, jakkolwiek byśmy tego nie pożądali.

 

bo nie pozwolisz - myślę że to, jeśli bardzo nie zbłądziłem w interpretacji, jest bardziej prośba niż stwierdzenie, bo jeśli myślimy o tym samym Bogu, to on jak najbardziej nam pozwoli, jedynie ostrzegając, że podążamy w złym kierunku. Niestety po przełamaniu pewnych barier Jego znaków ostrzegawczych już nie daje się zauważyć... ale to już moje dopowiedzenie.

 

Myślę, że nawet jeśli nadinterpretowłem Twój tekst, to nic się stało ;)

 

Pozdrawiam :)

Edytowane 18 Lipca 2020 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)