Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Regularna Ucieczka

Solomon$
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Solomon$

Solomon$

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Regularna Ucieczka

Gdy staje się letnim potworem.
Wyruszam stąd,
za granice mały skok.
Tam moje nazwisko to tylko szyld.

Mówiłem że w końcu wyjadę stąd.
Bo wtedy mogę na stary rower wsiąść.
W tedy czuję że jestem,
nie ma mnie.

By zamieszkać w wiejskiej chatce,
i tak znów nie stać mnie.
Dobrze wiem co myślisz sobie.
Ja się wstrzymam,
jakoś nie za bardzo mam głowę do tego.

Marudzisz jak miejska młodzież,
dlaczego zmieniasz mi pogodę,
odbierasz sobie kulturę,
 

Od kilku dni,
naprawdę denerwujesz mnie.
Patrzę sobie na twój najnowszy kit.
Ale i tak jest git...

Edytowane przez Solomon$ (wyświetl historię edycji)
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie jest git, jeśli autor ucieka od zasad prawidłowej pisowni w języku polskim ..

"Wtedy" piszemy razem!!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Zbroja godności

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @leszek piotr laskowski ciekawy wiersz i forma bardzo dobra, swobodnie się czyta! Jedynie z przekazem się nie do końca zgadzam, ale kto autorowi zabroni :)
    • Jacek_Suchowicz
      Milczenie

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      jak na debiut może być  ma pazur i należy dopracować pozdrawiam   prawie pisane 5/5 w ostatnim wersie każdej strofy 5/6  i dobór słów aby zachować logikę
    • Arsis
      Intruz

      Przez Arsis · Opublikowano

      @aniat. ...
    • Berenika97
      Biała cisza.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Nadszedł dzień, w którym słowo wreszcie zamarzło - „znużenie” było tylko przeciągiem, „kres” - pierwszym, twardym kryształem lodu. Zaczęło się od drobinki szronu na języku, która zamiast tajać, zaczęła narastać, powoli wypełniając sklepienie mowy. Obracasz ten chłód - gładką kostkę, czując, jak przyjemnie znieczula podniebienie, jak odbiera smak wszystkim innym sprawom. Przyglądasz się jej z bliska - nie jest już ostra, nie rani krawędzią. Matowieje, gęstnieje, traci przejrzystość, staje się doskonale obła od ciągłych powrotów. I coraz bardziej podoba ci się ten mróz, który nosisz pod językiem. Myśl o końcu staje się czysta, wybielona z lęku - tak sterylna, że aż piękna.     inspiracja - książka Anny Ciarkowskiej, "Pestki".  
    • leszek piotr laskowski
      Zbroja godności

      Przez leszek piotr laskowski · Opublikowano

      "Zbroja godności"   Nie chcę być biedny. Znam zapach tego strachu, więc gryzę beton, by wyrwać mu swoje. Pomoc? Tak, gdy krew cieknie albo braknie dachu – ale nie karm mnie tak, bym odrzucił zbroję. Jałmużna to smycz: miękka, jedwabna, złudna, która oswaja wilka, aż stanie się psem. Prawdziwa wartość jest szorstka i brudna, mierzona łokciem i harówki dniem.   Szanuj staranie, ale broń swej godności: darmowe ziarno to tylko głód w ratach. Człowiek się rodzi w procesie kreacji, a nie w kolejce po resztki od świata. Stałem kiedyś i ja w takim rzędzie, czując ten chłód od spodu, ale pięt nie wbiłem w grunt. Nie dla mnie była ta kolejka.   Wybrałem ból w dłoniach zamiast ucisku w żołądku, bo wolność ma zapach potu, a nie zasiłku w rubelkach. Więc nie proś o lekkość, lecz o twardą skórę, bo łatwy chleb smakuje jak glina. Tylko to, co sam wyrwiesz, buduje strukturę – reszta to rdza, co od środka nas ścina.   — Leszek Piotr Laskowski

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...