Równia pochyła

[Marek Wieczorny]

utkana z myśli konstrukcja
jak puchowa poduszka
powoli traci formę
przestrzeń
wynaturzony artysta
kręci kołem wyobraźni
spiralny kosmos
półprawd
stygmaty pod oczami
wodociąg bez wody
odparowana rzeczywistość
ujemna jaźń
równia pochyła

spokój nad przepaścią
pół kroku
przerażenie

dajcie mi konia

[Arena Solweig]

Wiersz niepokojący – rozczarowaniem ? zbliżającym się niebezpieczeństwem ? osaczeniem ?
Chęcią ucieczki ? ta prośba o środki – szybkością reakcji wychodzi poza ramy refleksji. Słowa docierają i zastanawiają… Pozdrawiam Arena

[Kasia_Szymańska]

Podoba mi się, bo niepokoi.
Ale "stygmaty pod oczami" - jak dla mnie, średnie. W ogóle "stygmaty" w twórczości widzę już enty raz.
Pozdrawiam.

[Olka C.]

zaskakujący koniec....a czy zaskoczył mnie pozytywnie czy pejoratywnie sama nie jestem pewna. Podoba mi sie niepokoj wrecz bijacy z wiersza, swietne sa tez slowa
"wynaturzony artysta
kręci kołem wyobraźni" pozdrawiam

[Michał Ziemiak]

Witam,

Wiersz ma niesamowitą konstrukcje, która tworzy jeszcze bardziej niesamowitą atmosferę. Przyznam się, że w moim przypadku odczucia były "niepokojąco - klautrofobiczne", co jeszcze bardziej uprzyjemniło lekturę. No i przede wszystkim "DAJCIE MI KONIA" ;-)
POZDRAWIAM!

[Marek Wieczorny]

Witam Wszystkich Komentujących!
Dziękuję za Wasze miłe słowa. Widzę, że nie potrafiłem oddać tego, co chciałem. Wiersz jest (miał być) o obłędzie, o tragedii ludzi toczących się po równi pochyłej. Ta grupa "Napoleonów", "Aleksandrów Wielkich", czy rzymskich cesarzy (królestwo za konia) to bardzo nieszczęśliwe jednostki, które żyją obok nas. Mimo tego cieszę się, że wiersz trochę poruszył Państwa wyobraźnię.
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny

[Marek Wieczorny]

Pani Izo!
Dziękuję za miły i wyczerpujący komentarz. Ma Pani rację, że każdy ociera się o granice swojej psychicznej wytrzymałości. W dzisiejszym świecie jest to stereotypem - nie wyjątkiem. Smutna prawda.
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny

[Roman Bezet]

Witaj Marku,

czytelnie i udanie zapisałeś, chyba tylko pośpiech czytania nie pozwolił zobaczyć tej "równi pochyłej" ;)
Może jednak zmieniłbym "krzyk ciszy - przerażenie", bo jest za bardzo wyświechtane przez potoczność (w takim zestawieniu).
Jakoś też źle układa mi się w wyobraźni "odchodząca jaźń" - to ciekawe zestawienie, ale od razu personifikuje mi się w jakąś np. kobietę ;)
Bardzo się spodobały dwa wersy:
wodociąg bez wody
odparowana rzeczywistość
- są rewelacyjne.
pzdr. b