Noc

[hiamon]

Zasnąć,  obejmowany  ciepłem,  odpocząć,  noc  taka  cicha

Wlokąc  się  krok  po  kroku  charcząc  oddycham  uparcie

Wiem,  że za  mną  stąpa,  precz! Jeszcze  nie  zdycham

W śniegu  tonąc  brnę  na  ostatnie  starcie

 

Drzewa  niczym  wyplute  z  otchłani  pajęcze  demony

Za  gardło,  za  włosy  chwytają  swym  cieniem

Po plamach  krwi  mojej  pełza  śmiech  jej  szalony

Blask  oczu  moich  kradnąc  z  ostatnim  krwawym  tchnieniem

 

Nie  ostał  się nikt,  śnieg  zamknął  oczy

Kryjąc  ból  zastygły,  puchu  znieczuleniem

Tym  którzy  zbudzeni,  do  broni  zdążyli  skoczyć

I  tym  którzy  odeszli,  którym  w  śnie  wydarto  tchnienie.

 

[Natuskaa]

Lubę wiersze, które mogę zobaczyć... takie krótkie historyjki. U ciebie zdecydowanie widać wszystko :)

 

Tylko po co te powtórzone "oczy" i "którzy"?

 

Pozdrawiam

 

 

[hiamon]

Dziękuję. To są  obrazy które przeżywam, spisuję i często nie redaguję. Ten jest z 1997 roku, tak mi się odnalazł :)

 

[Marlett]

Umiejętnie operujesz obrazami.

 

I  tym  co już  odeszli,  którym  w  śnie  wydarto  tchnienie.

 

PozdrawiaM.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj -  ciekawy wiersz  -  faktycznie zatrzymuje.

                                                                                                                Pozd.

[WarszawiAnka]

Wiersz przemawia do wyobraźni - jeszcze tu wrócę. :)

 

Pozdrawiam