Zgłoś

Nie wiem, czy fortunne w dniu bodajże śmierci (dziś w każdym razie o tym przeczytałam) śmierci współautora scenariuszy Dekalogu pana Krzysztofa Piesiewicza, bo wcześniej napisane, a dziś opublikowane. Pozdrawiam.  

@violetta Nie marudź, gdybyś ją zobaczyła na żywo od razu chciałbyś wpakować się w  nią...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kiedy zjawiła się na jego drodze, wiatr był zimny i padało. Połknęła go jak wodę, połknęła go jak wodę, choć wcale tego nie chciała.   Potem pociągnęła go do siebie, wiatr był zimny i padało. A on patrzył w nią jak w niebo, patrzył w nią jak w niebo, patrzył w nią jak w niebo, choć wcale tego nie chciała.   Kiedy odchodziła z jego drogi, wiatr był zimny i padało. Nie wiedziała, co się z nim stanie, co się z nim stanie, choć wcale tego nie chciała.

@LessLove   Bardzo ciekawe słowa - odwrócona perspektywa. Dostaliśmy z miłości raj - do błądzenia , ale chyba rozczarowujemy Stwórcę - Ojca i Matkę. Tekst jest głęboko teologiczny, więc więcej nie będę komentować. Ale bardzo mi się  podoba, spotykam się z  tak ujętą Boską perspektywą w wierszu po raz pierwszy.     Co do muzyki -  fajne, rockowe brzmienie , lubię metal-ballady. Wydaje mi się, że wokal kobiecy jest za bardzo dominujący. Ale całość - bardzo dobra.  Teraz słucham łagodniejszej muzyki. :)   Świetna robota!  Pozdrawiam.   

Piękny obraz i piękny wiersz. Teledysku nie oglądałem. Pozdrawiam.