Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Słodkie lata 90.

Witold Szwedkowski

Przez Witold Szwedkowski
w Hydepark

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Kto chciał być owym zwierzęciem (szczególnie tchórzem), to i nim był. Kto natomiast czuł się człowiekiem - stawał do walki o swoją godność. Wokół widząc wielu przyjaciół w owej walce - nawet wśród członków PZPR.

A dzisiaj?.. Jedynie słuszna partia z jednym narodem i jednym wodzem - toż to jeszcze gorsza odmiana PRL-u ..

Witold Szwedkowski

Witold Szwedkowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Oj, wypracowała... Aż się zaczęła pod koniec XIX wieku ta dyscyplina poetom uszami wylewać. Ubolewać to należy nad wsteczniactwem i praktykowaniem resentymentów za formami poetyckimi z minionych wieków. Mamy trzecie tysiąclecie, a kto pisze jakby to był wiek XVIII, powinien się schować albo przenieść na Stepy Akermańskie, przerzucić na gęsie pióro... Albo zastanowić się nad artystycznym puszczaniem latawców czy malowaniem paznokci.

Don_Kebabbo

Don_Kebabbo

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Łoo Panie, dopiero bym światu krzywdę mógł wyrządzić...

 

Acz jeśli chodzi o malowanie paznokci, to kiedyś ze dwa razy udało mi się nienajgorszego Union Jacka paćknąć - mojej jeszczenieżonie docelowo i sobie na kciukznokciu w ramach treningu czy w ogóle coś z tego wyjdzie. Motyw może i mało oryginalny (profesjonalna stylistka z zacięciem lingwistycznym powiedziałaby, że to takie zwykłe grafoMANI ;)), ale prawda jest taka, że wyszło jak wyszło, ale dzień później musiałem tak pójść do roboty. No, koniec zwierzeń - grunt, że maszyn tym nie popsuł.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • leo
      dzisiaj

      Przez leo · Opublikowano

      spadł puch swym ramieniem przytulił rozżalonych rozjarzone brylanty na ziemi tliły się w oczach białe morze wzburzyło się po raz pierwszy od dawien dawna chcąc byśmy przypomnieli sobie, jak to jest płynąć po nim saniami   potajemnie zmówił się nieboskłon z chmurami urwiska stanął się przystankami drogi porwą pojazdy chwalić będziemy się i ogrzewać śmiejąc z gniewu, niekiedy i radości   przytulnie będzie aniołem zostać bo w końcu biel nas zewsząd otacza byle dłoni nie zajechać po całości, czymś musimy postawić posągi z węgli i marchewek   wieczór dziś jest specjalny inny niźli zawsze tańczymy nieświadomie pod jednym płaszczem bawimy się jak niegdyś i tylko to się liczy wszystko to, gdy palą się lampy pomimo tego, że marzniemy   uwieczniona kamera taśma przygotowana na niby nijak wszystko dlatego że dnia dzisiejszego, zwykłego jak inne, spadł puch    
    • KOBIETA
      O wypaleniu

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @Radosław   a Ty jak Kogut…  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Radosław
      O wypaleniu

      Przez Radosław · Opublikowano

      @KOBIETA Bądź  jak Supernova. 
    • KOBIETA
      O wypaleniu

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @Radosław   wiem Radosław …niestety to takie silne oddziaływanie jest …międzygalaktyczne ;)))) nie wiem jak mogę Tobie pomóc…? ;) 
    • yfgfd123
      Paweł

      Przez yfgfd123 · Opublikowano

      pamiętasz, Paweł, pamiętasz? pierwsze power chordy, tank mana, tiananmen square? to miała być okładka, debiut nasza pierwsza płyta pamiętasz j.p i a.c.a.b? pamiętasz refuse/resist, Badylaka, Siwca, płonącego mnicha? pamiętasz wolność, równość, braterstwo pamiętasz solidarność w szkolnych podręcznikach? pamiętasz? mieszkałem na Broniewskiego ty na Bohaterów Warszawy, razem rżnęliśmy karabinami w bruk ulicy. krzyczeliśmy sprejami na murach drabinkami sznurówek na glanach szliśmy z dumnie podniesioną głową po Władysława Orkana nie wiesz jak mnie to dziś boli kiedy mówisz z wyższością w swym głosie "było się słuchać co mówią jej władze" "śmierć takich głupich suk to mam w nosie"

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...