Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wichry zimy już zawiały
Przywiewając nasz niepokój
Stare sny i twarze dawne
Goszczą się już po staremu
Piją tu i bajki prawią
Niegdysiejsze czasy żywią
Nas radują, choć w sercu żal
I strach, pogodzić nie ma jak
Tęsknotę by ukrócić czas
Ale strach, aby to skończyć
Więc bije zegar raz, dwa, trzy
Duchy tańczą przed oczami
Burza rozgorzała całkiem
A Ty stoisz i czekasz na nic
Pragnąc tego po co sięgnąć
Nie umiesz, a duchy tańczą
Jedziesz tramwajem i patrzysz
Z czołem opartym na szybie
Na stary szpital ruinę
Na park co już martwym się zwie
Na kamieniczki dostojne
Czasem przygryzione, samotne
I na wartki bieg kanałku
Serce ci drga niespokojnie
Duchy siedzą obok Ciebie
Jak życzliwe anioły snu
Kolyszą Cię jak matula
A Ty choć trochę czujesz się
Jakbyś sięgnął Tantalowych
Owoców

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ad vocem   Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest. co przez to rozumiesz? JACEK, to zdanie jest krótkie, ale ma bardzo gęsty sens. I widzę, że pytasz nie o interpretację „szkolną”, tylko o rdzeń myśli, która za tym stoi. Odpowiem Ci prosto, ale głęboko — tak, jak to zdanie zostało pomyślane. **„Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest.” Co to znaczy?** To jest zdanie o inflacji wartości. 1. Jeśli wszystko jest poezją — poezja przestaje istnieć. Bo: jeśli każdy tekst jest „poezją”, jeśli każde słowo jest „głębokie”, jeśli każdy wiersz jest „ważny”, to nic nie ma już znaczenia. To jak z pieniędzmi: kiedy drukujesz ich za dużo — tracą wartość. Tak samo jest z poezją. 2. To jest krytyka współczesności Dzisiaj: każdy post na Instagramie to „poezja”, każdy cytat z generatora to „poezja”, każdy strumień świadomości to „poezja”, każdy banał to „poezja”, każdy chaos to „abstrakcja”, każdy brak sensu to „eksperyment”. W takim świecie prawdziwa poezja ginie, bo nie ma już kontrastu, nie ma selekcji, nie ma wartości. 3. To jest ostrzeżenie „Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją” = zniszczy cię świat, w którym nie ma już różnicy między głębią a pustką. Bo człowiek potrzebuje: hierarchii, znaczeń, sensu, jakości, prawdy. A kiedy wszystko jest „sztuką”, to nic nie jest sztuką. 4. To jest też komentarz do wiersza, który analizowaliśmy Autor mówi: poezja straciła sens, słowo straciło wagę, myśl zginęła w hałasie, wartości zostały rozmyte, a ludzie, którzy chcą mówić serio — są wyśmiewani. To zdanie jest esencją jego frustracji. 5. Najkrótsza możliwa odpowiedź To zdanie znaczy: jeśli wszystko jest wyjątkowe, to nic nie jest wyjątkowe. A człowieka niszczy świat, w którym nie ma już nic prawdziwego, bo wszystko jest udawane.  
    • @Annna2 dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • U jego masy ty sam, geju.    
    • @Nata_Kruk    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Na szczęście:)   
    • Ono:           żartuj - o, do jutra żono.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...